Engelli bir ablam var, evlilik durumu var fikirlerinize ihtiyacım var?

Merhaba
Kendim 29 yaşında bir öğretmenim ve 32 yaşında olan engelli bir ablam var. (hem zihinsel hemde görme engelli)
Yaklaşık 1 yıl önce nişanlandım herşey çok güzeldi ancak evleneceğim kız ilerisini merak etti konusu açıldı. Ablam engelli, Anne babama birşey olursa onun yükü bendedir kimseye emanet edemem dedim. O bana Allahın emaneti en başta. Ancak nişanlım kendi evinin düzeni olacağını, aynı evde olmayacağını eve bağlı yaşamak istemediğini ve özgürlüğünün kısıtlanmamasını istediğini söyledi. Hiçbir zaman ona sen ablama bakacaksın demedim. Bunu demeye hakkım yok. Ben kendim bakarım yeri gelir Bi yardımcı tutarım ama gözümün önünde olması en önemlisi dedim. Burada uyuşmadık ve şu an gün alıp iptal edilmiş durumdayız (pandemi yüzünden) ancak bu konu böyle olunca tekrar gün almayı askıya aldık. Ben çaresiz kaldım. Bi yanda benim canım ciğerim ablam, diğer yandan hayatımın kadını. Ablam tek uyuyamaz, annem babam ya da ben illaki birisi yanında olması lazım. Herşeyi geçtim birimiz olmadan yemek yemez, tuvaleti olsun her ihtiyacı bizdedir. Yinede çok şükür beterin beteri var dedim hep. Hayatta hiç kendimi düşünmedim hep ona göre yaşadım. Bu benim kötü günüm ve Allah emanetini alana kadar da benimle gelecek. Nişanlım sevdiğim kız da haklı mutlu olmak istiyor gezmek, eğlenmek istiyor haklı birşey diyemiyorum. Ama ben ondan içimdeki bu yarayı sarmasını derdimi paylaşmasını beklerdim.
Dün psikoloğa gittik. Aramızdaki tartışma nedeni bu durum olduğunu söyledik hiçbir yorum yapmadı boşuna gittik. Aklıma bu platform geldi size sormak istedim.
Şimdiden yorumlarınız için teşekkür ederim