Selâm, Açıkçası ben gezmeyi, dolaşmayı, sohbet etmeyi çok seviyorum. Asosyal bir birey olmaktan kaçınan birisiyim. Sosyal olmaya çalışıyorum elimden geldiğince, kendi elonomimim izin verdiği ölçüde. Tabii bence bu durum ekonomik duruma o kadar da bağlı değil. Norveç gibi ülkelere bakarsak insanlar birbiri ile konuşmak istemiyor, yolda görmek istemiyor. İnsanların asosyal olma sebebi sizce ekonomik durumları mı, yoksa tercihleri mi?
İnsanların asosyal olma sebebi sizce ekonomik durumları mı, siz sosyal misiniz, asosyal misiniz?
Bence asosyalliğin nedeni kendini üstün gören insanların farklı kişilikleri kabul etmemesi. Tek ekonomi değil özellikle dış görünüş konusunda insanlar bilgisiz ve bu bilgisizliklerini kullanarak başka insanları utandırıyorlar.
İyiler güçlü olmadığı ve onlara cevap vermediği sürece bu böyle devam edecek.
Ekonomik koşulların ufak bir etkisi olabilir sosyallikte ama çok fazla değil bence. Ben küçükken hep çocuklarla tanışan taraf olurdum. “Benim adım şu senin adın ne? İp atlayalım mı? vs” derdim. Yani sosyaldim, çabuk arkadaş edinirdim. Ama büyüyünce arkadaşlardan kazıkları yiyince insan bi akıllanıyor tabi. Şimdi bir ortama girince gözlem yaparım. Mesela sınıf ortamı, iki kişi hemen kaynaşır, birbirlerine sırlarını falan anlatırlar. Bir süre sonra kavga ederler en önemli gözlem yeri tam da o an. Bakarım biri gidip arkadaşının paylaştığı sırları paylaşıyor, iftira falan atıyor. Bu insanla anca merhaba falan denir. Diğerde aynısını yaparsa onlada sadece merhaba merhaba bir ilişkimiz olur. Ama eğer bir taraf ya da iki tarafta tartışsada birbirlerinin sırlarını saklıyorsa bir arkadaşlık kurulabilir. Kim nasıl davranıyosa bende ona öyle davranırım. Soğuk biri olduğumu söylüyosa bana soğuk davranıyodur bende ona soğuk davranırım. Hoşgörülü olduğumu söylüyorsa, bana hoşgörülü davranıyodur. Kişiden kişiye değişen özlelliklerim var. ~Beni benden öğren. Herkese aynı değilim~ (Bence herkes sosyal ama çevresindekiler düzgünse sosyalliğini görüyorsunuz. Saçma sapan insanlarla muhattap olmaması, asosyal olduğunu göstermez.)
Benim ailemin maddi durumu oldukça iyi ve sosyal çevreleride geniş. Ama çocukluğumdan beri yapım gereği insanlara mesafeli davranan bir insanım. Sosyalleşmek yerine kendimle vakit geçirmeyi ve kendimi hep ön planda tutmayı daha çok seviyorum. Tabii bazı durumlarda beni buna itti diyebilirim ama benim hayat felsefem yalan ve çıkar ilişkileri içinde bulunmaktansa yalnız kalmayı tercih ederim.
Başkasını bilmem benim ki ekonomik durum. Ülkemi çok seviyorum ama bu ülkede gençlerin sosyal aktivite yapması için kuşların konuşması, köpeğin uçması felan gerek
Yetişme ortami ve fiziksel gorünüş ve kişinin yargilanma korkusu insani asosyal yapabiliyo. Özellikle baskici bi cevreniz varsa baskalarini kendinizle kiyaslamadan duramiyo insan... ekonomi bence cokta etkisi oldugunu sanmiyorum bu konunun para ile pek alakasi yok piskolojik bi sorun ( asosyal biri olarak söylüyorum )