Ailemden soğumakta haklımıyım?

Annem babamdan 10 yaş küçük. Ben göz açtığımdan hep birbiriyle geçinemiyorlar. Annem babamı sevmeden evlenmiş. Bir defasında annem ağladı bana babamın amcasının oğlunu gençliğinde sevdiğini söyledi. Onu söylediğinde sanki dünyam başıma yıkıldı. Hatta bir keresinde babama keşke senin annenin gelini olsaydım dedi ve babam hiçbir şey söylemedi. Annem babamla evlendiği için pişman. Beni her zaman gençliğinin katili olarak gördü. Beni doğurduğu için gençliğini yaşayamamış. Halalarımla bazen benim bazen annemin arkasından dedi kodu yapıyor. Babam annemi ve onun ailesini beğenmiyor. Onlara ciddi bir saygısızlık yapmadım. Hatta ne isterlerse yaparım. Ama onlara hiçbir zaman sıcaklık hissetmedim. Hiçbir zaman ailemin yanında huzur bulmadım. Pandemiden önce üniversiteyi başka şehirde okurken orada tek başıma çok mutluydum. Hiçbir zaman aileme sevgiyle sarılamadım. Onlar yanlış evlilik yaptılar diye ceremesini ben çektim. Ben evlilik denen yapıdan soğudum. Ben şahsen evlenmek istemiyorum.