Bu pandemi artık çok sıkmadı mı sizce de?

doğru

😂yüz kere de izlesem sıkılmıyorum

😂😂😂

psikolojimi boz iyice

Bazen bana da kontrol edilemeyen bir gülme geliyor. Özellikle çok sinirli ya da sıkıntılı olduğum zamanın akabinde başlayabiliyor. Sinirli olma haline göre bir tık iyi tabi ama aslında değil. O andaki olumsuz ruh hali limitine ulaşıyor tahminimce ve vücut ya da bilinçaltı deşaj olma moduna giriyor. Bir tür savunma mekanizması sanırım. Bu bende ilk olarak yıllar önce mağazada satış danışmanlığı yaptığım bir zaman tetiklendi. Ürün yere düşüyor gülüyorum, kabinde yerdeki askılara gülüyorum, müşteri ürünlere bakarken bir ürün askısından kayıp yere düşüyor müşteri görmüyor gülüyorum. Gülmek istemiyorum, içimdeki o baskıyı veya dürtüyü de durduramıyorum. Kendime hakim olabilmek için dudaklarımı ısırıp meşgulmüş gibi görünüyorum ve olabildiğince insan içinde olmak istemiyorum. İyi bir şey değil gene söylüyorum. Aynen şöyle oluyor yakalanınca: Ay gülmek istemiyorum artık, ne olur bu gülme zorlantısı geçsin. Ota boka gülüyorum. Kontrol edemediğim için de yüzümde tuhaf bir ifade oluşuyor ve gözlerim dolabiliyor. Kendimi o anda yalnız kalabileceğim bir yere kapatıp yerlere atasım ve gülmeyi serbest bırakasım var. 😂

Meşgulmüş gibi görünürken gülme dürtüsü dışarı çıkabilmek için aklıma o ürünlerin aşağı yukarı yere düşerkenki görüntülerini, kadın müşterilerin o yüz ifadelerini falan getiriyor. Bu görüntülere bir de müzik eşlik edince gülmenin krize dönüşmemesi için kendini kontrol edebilmek bir hayli zor oluyor. Hani akıllı tv de insanların başına gelen komik olayların videoları oynarken arka plan da neşeli bir müzik vardır ya hah o müzik işte. Tövbestafurullah. Ortada gülünecek hiçbir şey yok. Durduramıyorum. O dönem bu gülme olayı sıkıntı olmuştu benim için. Rezil olmadım da şefim eğleniyordu bununla.

@tozkanseri ilginçmiş, belki ben de denerim. Gülme zorlantısından iyidir çünkü sen gerçekten gülüyorsun, içinden gelerek hem de 👍