Baba eksikliği. Nasil geçecek bu?

Az önce, yeni tanıştığım ve henüz flörtleşme aşamasında olduğum bir erkeğe neden benimle yeterince ilgilenmediğini sordum. Ve bu konuyu büyütüp sonrasında da neredeyse kavga etmemize sebep oldum. Sonra ise oturup bir düşündüm. Kalbimdeki boşluğun sebebi nedir diye hep sorduğum gibi yeniden sordum kendime. Cevap hiç değişmiyor
Baba özlemi çekiyorum dört senedir
20 yaşındayım,16 yaşında kaybettim onu, geri gelmeyecek ve okadar çok özlüyorum ki.
Kalıplaşmış bir baba-kız ilişkisi modeli vardır ya Türkiye de. Baba kızını çok sevse de sevgisini pek göstermez. Sevgisini gösterebilmeyi bilmiyordur zira. Benim babam hiç öyle değildi. Durduk yerde bana sarılır, öper, beni ne kadar sevdiğini hep hatırlatırdı. Onun yanındayken sevgiyi, huzuru, güveni iliklerime kadar hissederdim. En iyi arkadaşımdı. O işten geldiğinde kapıya koşar boynuna atlardım. O öldüğünden beri her ağladığımda kendime ayna da bakıp " sen çok güçlü bir adamın kızısın bunu asla unutma ve ona göre davran" diyorum ama içimdeki şımarık kız çocuğu asla susmuyor. İlgiye, sevilmeye okadar ihtiyacım var ki. Daha yirmi yaşındayım bir gün gelecek bende ailemi kuracağım, eşim olucak, çocuklarım olucak bunları hayal ediyorum. Şu mübarek ramazan gecesinde siz söyleyin ne yapayım ben? Canım çok acıyor...