Toplum, neden yaşlanan ebeveynlerimizin bakıcısı olmamızı ister?

Her çocuk yaşlılığa yatırım için yapılıyor. Kimse istediği için gelmiyor bu dünyaya. Şu ya da bu şekilde büyütüldüğümüz zamanlarda bizlere sunulan emek yatırım olarak görülüyor.

Yetişkinlerin gelir ve kültür anlayışlarına göre farklılaşabiliyor durum. Varını yokğunu çocuğunn eğitimi için harcayan aile yaşlılıkta elde avuçta birşey kalmadığından çocuktan karşılık istiyor (kendi açısından haklı). Bunu yapmayan çocuğu ise din ahlak ve insanlık değerleri bakımından baskıyla zorlayabiliyorlar. Varlıklı aileler dengeli ve planlı harcamalar sayesinde cocuklardan bunu isteyecek haddeye düşürmeyebiliyor kendini.

Gelişmekte olan insanlık bu yaşayış biçimine yeni bakış açıları getiriyor/getirecektirde. Biz göremesekte daha ileriki gelişmişlik düzeyinde antik dönemlerden kalma bu toplumsal davranıştan eser kalmayacağına inanıyorum. Artan bilinç ve insan zekası kendi geleceğini garanti alma yönünde eylemlerde bulunmasını sağlayacaktır.

Küçükken sana niye bakıcı oldular o zaman. Onlar da senle ilgilendi. Mecbur olmadıkları halde. Sen de kusura bakma da ilgileneceksin tabiki anne babanla. Seni okutmuş büyütmüş hayata alistirmis sonra ben bakmam huzurevine verelim demek çok büyük ayıp bence. Tamam sen öyle değilsen bile düşünenlere böyle cvp verirdim ben

Aramızdaki bağlar kopmasın diye. Yalnız kalmayalım diye. Hep beraber güzel günler geçirelim diye. Şimdi bana diyeceksin ki yok öyle bir dünya. Herkes haddini ve sorumluluğunu bilseydi bal gibi de güzel bir beraberliğimiz olurdu yaşlılarla.