Zor durumdayım bana yardım edermisiniz?

Merhaba arkadaşlar. Sizlerle birşey paylaşmak istiyorum. Ben 1.5 senelik evliyim ve eşimin ilk evliliğinden 7 yaşında bir oğlu var. Evlendiğimizden beri bizimle yaşıyor. Bundan 3 ay önce falan annesi velayetini istedi ve oğlunu yanına aldı. Bu 3 aydan bugüne kadar her gün arayıp asla söz dinlemiyor göndericem deyip duruyordu. En sonunda ben bununla başedemiyorum deyip geri gönderdi. Zaten ilk günden beri gerçekten babası dışında kimseyi dinlemeyen çok yaramaz bir çocuktu. Ordan geldiği günden beri hiç yapmadığı alışkanlıklar edinmiş. Mesela vurmak küfür etmek gibi burda olduğundan iki kat yaramaz ve saygısız olmuş. Eşim işteyken yaptığı yaramazlıklardan ve söylediği sözlerden dolayı (sadece küfür olarak değil) büyük stres altındayım. Ve bende şu an 2 aylık hamileyim kardeşi olacağını annesinin yanındayken söylemiştik. Babası evdeyken ben çok iyi bir abi olucam diyor ama eşim yokken banane kardeşimden ben onu kıskanıcam doğduğunda benden çok onu severseniz balkondan atarım tarzında şeyler söylüyor ve gerçekten böyle bir potansiyeli olan bir çocuk. O kadar stres yaşıyorum ki psikolojikman çok kötü durumdayım ve her gün eşim eve gelene kadar sadece bağrış çağrışla geçiyor bu da benim karnımdaki bebeği de etkiliyor sürekli kasıklarım ağrıyor. Eşime anlatıyorum ama haklı olarak napabilirim sokağamı atayım evladımı diyor oğlanı her gün uyarıyor ama ertesi gün yine aynı. Gerçekten çok kötü durumdayım. Ne yapmalıyım? Nasıl davranmalıyım? Doğacak çocuğuma şimdiden veya doğduktan sonra zarar gelirse hiç birini affedemem kendimi de. Lütfen bana fikir verin. Ama yalvarırım üvey annesin demeyin. Oğlana asla zarar vermedim, sesimi yükseltirken bile çekinerek yapıyorum sırf bu üvey lafı olmasın veya kendini dışlanmış hissetmesin diye. Lütfen fikir verin.