Babamdan nefret ediyorum anneme şiddet uyguluyor ondan korkmuyorum ama sevdiklerime zarar gelecek korkusu ile kendimi zor?

Babamdan nefret ediyorum kucuklugumden beri. Ben doğduğumda neden ağlıyor sustur şunu diyerek anneme vuran bir insandan bir şey de beklenmemeli zaten. Beş kardeşiz ben ortanci çocuğum. İki ablam iki güzel kardeşim var. Bir de canimdan çok sevdiğim annem. Babamı aileden sayasim bile gelmiyor bizi evden kovan anneme her türlü siddeti uygulayan bir canavari sevmekte istemiyorum zaten. Küçükken anneme her türlü şiddeti uygularken koluna yapışır baba yapma nolursun diye aglardik yalvarirdik bizi bir copmusuz gibi firlatirdi ablam az daha merdivenden yuvarlanacakti. Annem hiçbir şey yapmadığı halde döverdi içerdi döverdi icmezdi gene döverdi. Annem diye demiyorum melek gibi kadın. Bir canavara aşık. Her şeye rağmen yanında oldu annem o adamın. Bizle aylarca yıllarca konuşmadı bizi evden kovdu aşşağı farelerin cirit attığı depoda kaldığımız günleri bilirim. Annemin kafasini kırdığını kaşını yardigini bicakla üstüne saldirdigini. Artık canıma tak etmişti ilk 7 yaşında falanken babama el kaldırdım sonra annemi sıkıştırıp senin kızın bana el kaldırdi diye dövmustu. Sanki kendisi bizi dovmemis gibi. Bir ara baktim annem korkudan dama giden merdivende karanlikta oturuyor annemi korku ile ararken o halde buldum eli ile sus git isareti yaptı gözlerinde korku vardi işte o zaman babam olacak o kişiden nefret ettim ve ben büyüdükçe nefretim de buyuyordu. Bu anlattiklarim yasadiklarimin %2si. Babamla kaç kere kavga ettim bende çok dayak yedim anneme tokat attığı için vurduğu için elim ayağıma dolaşıyor gözüm dönüyordu o an ben ben olmuyorum anneme kardeslerime ablalarima zarar gelecek diye kendimi kaybediyorum. Kaç kere yakasina yapıştım tehdit ettim bildiğiniz birbirimize giriştik kafamı tutup duvarlara vurdu benim diğer günler sinavlarim olurdu kopya ile gecmek zorunda kalirdim. Ama bir ara nefretimi kustum sen canavarsin senden nefret ediyorum diye yüzüne haykirdim. Yapmadığını birakmadi. Ve hala devam ediyor. Ama gizli gizli vuruyor siddetine devam ediyor. Bugün de oldu vurma sesinj duydum annem kardesimi susturdu. Ben duydum ama ve intikamim çok pis olacak. Aklımdan sürekli başka seyler geçiyor sakinlesmeye çalışıyorum yardım edin çok kötüyüm. Bir ara kacacaktik İstanbul'a gidecektik her şeyi ayarladik annem bırakmadı babam olacak o adami her şey hazirdi gidecektik ben üniversiteyi açıktan okur çalışırım para kazanırım dedim yeni bir sayfa acacaktik ama gelmedi annem. O canavarla aynı odada kalmasina gönlüm razı değil sürekli siz göreceksiniz diyip duruyor. Kapilarimiz kitli yatiyoruz. Sevdiklerime zarar gelecek kardeslerimde benim ve ablamgil gibi aynı psikolojide büyüyecek diye çok korkuyorum. Napacagim bilmiyorum yardım edin
Babamdan nefret ediyorum anneme şiddet uyguluyor ondan korkmuyorum ama sevdiklerime zarar gelecek korkusu ile kendimi zor?
Cevapla