Bugün müslüm babanın ölüm yıl dönümü. 2013 senesinde aramızdan ayrılmıştı tabii o zaman dünkü çocuktum henüz tanımamıştım kendisini ama bir keşfedince o mütevaziliği, doruklara kadar olan saygıyı keşfedince bırakmak mümkün olmadı.
Bazıları cidden böyle diyor; kro musun sen? "Hayır, değilim sadece mükemmel bir müzik tarzım var" deyip konuşmayı sonlandırıyorum.
İtirazım var ve tutamıyorum zamanı en favorilerimdir.
Rahmetli tarzını değiştirip her kitleye hitap etmeseydi şu an hala bizleri kıro diye anıyorlardı, Baba cümle aleme gösterdi kalplere nasıl hitap ettiğini ve evrenselliğini...
Çünkü baba babadır, kıro da olsa babadır, garip de olsa babadır...
Şimdi sevip sayanlar bir ''üstüne düşme benim, gitme, yıkıla yıkıla, adını sen koy, bir kadın tanıdım, yıkıldım sevgilim'' vb. şarkılarını hala bilmezler, son dönem şarkılarını bilirler...
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun. Müslüm Baba'ya kro diyen insanlar aşktan sevgiden uzak olan ve şarkılardan müziklerden gram anlamayan insanlardır.