Sıkıcı olan nedir? Kendimiz mi, hayat mı, arkadaşların mı?

Hayatın sıkıcı olduğunu düşünmüyorum, eğer sıkılırsam yaşamam için bir anlamı kalmaz artık. Bana göre insanların birbirlerini anlamaya çalışmayıp direkt fevri çıkışlar sergileyip, empati kurmaması sıkıcı.

Bazı insanlar içe kapanık büyür bu çevresinden kaynaklanır, onunla oynayacak arkadaşları olmamıştır, ailesi fazla ilgilenmemişlerdir, çevresinde dışlanmıştır. Böyle insanlar büyüdüklerinde içe kapanık davrandıkları, kolay kolay insanlara güvenip açılamadıkları için “sıkıcı” diye nitelendirilir. Oysa birisi onunla ilgilenseydi belki öyle olmayacaktı o çocuk. Bazıları içinse bu bir seçimdir. Başkalarını eğlendirme güldürme uğraşında olmaz. Sadece kendini memnun eder ya da çok yakın olduğu tek bir insan vardır. Sadece onun yanında o “sıkıcı” imajından kısa da olsa bir süreliğine ayrılır. Kısaca ya bir seçimdir ya da mecbur bırakılma durumu. Ama şu kesindir ki “o insanlar aslında görebileceğiniz en çılgın, en eğlenceli insanlardır. Sadece keşfedilmeyi bekleyen bir hazinedirler.”