Babasız büyüdüm baba nedir ne yapar sorumluluğu ne bilmem pek. Annem çalıştı hep, onu da göremedim. Kısmen annesiz de büyüdüm diyebilirim belki. Onun dışında sevgisiz, psikolojik şiddet icin de büyüdüm özetle. Normal hayat pek sürdüremedim. Mesela arkadaşlık kavramına uzak oldgm için arkadaşlık kurmuyorum. Sessiz sedasızım. Burda insanlara akıl verdiğim, görüş paylaştığım oluyor, ciddiye alınıyorum en azından gerçekte herkes bana net canım muamelesi yapar. Halbuki daha önce benimle ne politika ne din ne felsefe ne gündem vs konuşmamıştır. Belki de zannettiginden daha az aptalımdır.
Evet bir sürü güzel sözle büyüdüm ama aynı zamanda da bir çekişmenin içindeydim hep ordan oraya savruldum. Güzel sözlerin altını boşaltmamalı insanlar öyle çok daha değerli olur. Bu şekilde sadece aklımda kalıcı oluşmuş o kadar.