10 yıl ingilizce ders işletip de 1 öğrenciye dahi İngilizceyi su gibi öğretemeyen eğitim sistemini mi eleştireyim? 2500 lira maaşla kira fatura ödeyip çocuklarınj okutmaya çalışan babanın psıkolojisini , o evdekilerin halini , bunu görmeyen , görüp dalga geçen yönetimi mi eleştireyim? Tecavüz tacizin serbest oluşunu mu eleştireyim? “Cinayeti zengın işleyince serbest , fakir ekmek çalınca suçlu “ adalet (sizlik) ini mi eleştireyim? Kpss ye girip 60 ile atanan ama 90 ile mülakatta elenen mühendisi eleyen sistemı mı eleştireyim? Kendı halkının poposu donarken millete yalakalık yapacağım diye yırtınan bu yönetimi mi eleştireyim? Yoksa insanların köleliğe razı oluşu , hiç yukardakıleri eleştirmeyişi , sadece birbirine sataşmasını mı eleştireyim söyle bana?
umut mu bıraktılar merkez bankası boş istihdam yok torpil adam kayırma hat safhada adalet yokla var arası gidip geliyor insanların kuru ekmeğine göz dikecek kadar haysiyetsizler gençliğin hayal kurmaya hali kalmadı ki umudu olsun bu ülkeden umut artık fakirin ekmeği değil gençlerin kaçış arayışları
Umudu kesmek değil umut etmekte değil mesele önemli olan çabalamak, başarmak birisinin başarmasını beklemek yerine kendinizin atılması ben düzeltecem demek ha önünüzü keserler mücadeleyi bırakmayın ama bu yolda elbet düşenlerimiz olacak önemli olan biz değil devlettir
Kendi kişisel gelişimi dahi tamamlayamamış insanlara, bu ülkenin geleceğini seçme hakkı verilirse olacağı bu... Şimdi ben soruyorum asıl, Bu ülkeden umudunuz var mı?
Herşeyin başı eğitim, sosyal anlamda gelişmiş insanların yaşadığı ülkelerde ister demokrasi olsun ister monarşi farketmez bu ülke huzurlu ve gelişime açıktır. Hatta tüm sistem çöksün kısa sürede yine bir sistem doğar, buna örnekte ikinci dünya savaşı sonrası Almanya
Görseldeki resim içimi acıttı insanların çaresizliğinin farkındayım bu ülke egzoz koklayarak canına kıyan, çocuğuna pantolon alamadığı için , eşine pazar parası veremediği için canına kıyanları gördü çoğul yazıyorum çünki maddi, manevi refahım şükürler olsun iyi ama bende insanım hayatımı asgari yaşamaya çalışıyorum bu düzenin değişmesi adına gençlerimize çok iş düşüyor herşey güllük gülistanlık değil hayattaki seçimlerimiz diyorum buna yön verecek
Sonuna kadar umutluyum. Çünkü yine bir gün, bir mükemmellik abidesi bir güneş gibi doğacak. Siyasiler umurumda değil ama cevherlere inanıyorum. Filiz verip yükselecek bir gün...
Aslında o kadar güzel bir ülkeyiz ki gerek topraklarımız olsun gerek insanlığımız olsun ama gel gör ki aydınlığa koşmuyoruz at gözlükleri takılmış bir şekilde yerimizde sayıyoruz
Maalesef yok. 2 sene sonra neler olacak kim bilir.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Bu yalancı düzen değişmedikçe olmaz. Umut var diye diye onlarca yıl geçti icraat 0. Umut sadece fakirin ekmeği çünkü. Habire geriye gitmekten uslanmadık
Evet umudum var Bizim insanlarımız ne zamanki birbirlerinin seçimlerine saygı duyar hakaret etmeye bir son verir partizanlığı bırakırsa o zaman bu ülke oldu derim