Ebeveynleri yaşlı olan arkadaşlara sorum?

anne babası genç, şöyle 45-50 civarında olan yaşıtlarımı o kadar kıskanıyorum ki. ben tekne kazıntısıyım, geç doğmuşum. sürekli bir kaybetme korkusu yaşıyorum. gün içinde sık sık aklıma geliyor, bir yere giderken sepet gibi takılıyorum peşlerine, arkadaşlarımla buluştuğumda bile pişman oluyorum. salak bir ruh haline girdim. eskiden, özellikle çocukluğumda, annem babam daha genç ve dinçken bu kadar hissetmiyordum, son bir senedir böyle oldu.

şöyle 18-25 yaş aralığında olup da anne babası yaşlı olan arkadaşlar yok mu? nasıl baş ediyorsunuz bu duyguyla? kırıcı kötü yorum yapmayın lütfen, soru sorup bir de bunu söylemek saçma ama bu benim zayıf noktam.
Güncellemeler
+1 yıl
şimdi aklıma geldi, çocuk yaşta anne/babasını yitirmiş insanlar olabilir, onlar bana kızacaklardır ama kızmayın lütfen. kimsenin hislerini incitmek için açmadım bu konuyu
Ebeveynleri yaşlı olan arkadaşlara sorum?
Cevapla