Aslında insanı en çok acıtan şey nedir?

İnsanların üzüleceği bir çok şey olabilir. Hayallerin olmaması, parasızlık, aşk acısı, yalnızlık vs.

Benim canımı acıtan şey, gelecek kaygısı, aklım ve düşüncelerim.

Gelecek kaygım var. "Acaba on yıl sonra bana ne olacak? Nerede olacağım? Ölmüş mü olacağım? Hayallerim gerçekleşecek mi?" Gibi şeyler canımı acıtıyor.

Aklım ve Düşüncelerim. İşte beni içten içe yakan, bitiren, belki de ölümüme sebep olacak acıtan şey bu.
Hiç düşünmek istemediğim sahneleri gözümün önüne getiriyor düşünceler. Biri hakkında iyi bir şey düşünmek isterken, düşüncelerim daha farklı şeyler düşünebiliyor. Hiç aklımda yokken aklıma kötü şeyler yerleştirebiliyor. İşin daha korkuncu, aklımın oynadığı korkutucu sahneler.

Kabuslar, halüsinasyonlar, sesler, hisler. Her gece gördüğüm siyah geyik, kulağıma fısıldayan o soğuk nefesli ses, görmek istemediğim vahşet dolu görüntüler... En çok acıtan ve korkutan bir şey daha var. Onu şu an söylemekten kaçınıyorum. 🍀

Yeterince zor bir hayatım var. Daha da zoru beni bekliyor. 🍀

Merhaba,

Mutluluk bir varış değil yolculuktur. Omuz hizasındadır da insanın arar geçirir ömrünü. Aldığı her dönemeçte yeni ufuklar yenilemektir mutluluk.
İnsanı değilde beni en acıtan şey : paylaştığım anıların, sırların bir zaman gelip, silah gibi belden aşağı vurulmasıdır. Bu da ziyadesiyle acıtır canımı.

En yakınım akrabam dediğin, abim dediğin insanın seni hor görmesi, aldatılmak, insanı tanıdığının bir başka yüzünün olması, yalancılık, farklı beklentiler, güven duyulmaması. Zamansız sevdiğin insanların ölmesi. Onların yokluğuna alışmak.

Güveninin zedelendiğini görmek insanı üzer.