Çocukluk travması nasıl atlatılır?

Merhaba arkadaşlar derdimi kime, nereye anlatmam lazım bilmiyorum belkide bu olay size göre belki dert değil küçük bir şey saygı duyarım.
şu an 19 yaşındayım anlatıcağım olay yaşandığında 9 yaşındaydım. Dördüncü sınıfa gidiyordum bir gün ödevi yapmadığım için hocamdan çok kötü dayak yedim burnum kanadı bilincimı kaybettim. Utangaç ve ozguvensiz olduğum için aileme anlatmadım. (Annemden biraz korkuyordum) Bu olayın üstünden bir kaç ay geçti ben annemin bu olayı bildiğini öğrendim. Hoca anneme anlatmış. Anneme sordum hiç mi hocaya kızmadin, Neden okula gelmedin hakkımı savunmadın diye. Bana dediki "Telefonda ona uzun bir süre kızdım bağırdım Özür diledi." "Benden dilemedi. Babam bu olayi biliyor mu?" Dedim "Hayır bilmiyor ona söylemedim." Dediğinde annem anladım ki babama anlatamam zaten annem arkamda durmamış babamda ilgisiz biriydi ben iyicene içime kapandım.

sınıfta zorbalığa maruz kaldım. Bedrn dersinde beni soyunma odasına almadılar, tuvalette yer yoktu bende sınıfta giyinirdim beni bir gün bir erkek görmüş yanıma gelip bana sapıkça sözler sarf etti. Ben kimseye anlatmadım ondan sonra zorbalik ve dışlanma olayları devam etti. Bir gün dayanamayıp anneme anlattım. Bana dedi ki "Belki suç sendedir. Soğuk birisin kimseyle konuşmuyor arkadaş olmuyorsun. Senle arkadas olmak istemez tabı kimse."

Beynimdem vurulmuşa döndüm kimseyle konuşmaz oldum, iyicene içime kapandım. Dördüncü sınıf bitince yazın yalvardım "O okula gtmek istemiyorum." Diye ağlayarak ama yinede o okulla gittim bir yılım daha berbat geçti. Sonraki sene okul değiştirdim bu sefer her sey iyi olucak dedim ama olmadı. Okulda yeni gelen olduğum için yeniden dıslandim ama eskisi gibi zorbalık yoktu (Dalga gecmeler laf atmalar vardı ama fazla değildi)

Sonraki sene eski okulumdaki zorbalar bizim okula geldi yine berbat bir yıl oldu benim için.8. sınıf olucagim zaman taşındık. Ama bu seferde dershanede ve okulda zorbalik gördüm fiziksel ozelligimle ailemle her şeyle dalga geçiyorlardı her gün. Fiziksel zorbalığa maruz kaldığımda oldu ama ailemden kimseye anlatmadım. Hep suç sende, sen sevilmeyi hak etmiyorsun diyordum kendime. Liseye geçince arkadaşlarım oldu öz güven kazandım. (Çok cok zor oldu) sevilmeyi hak edildiğimi anladım her insan gibi, arkadaşlarim iyi ki var. Lisede ailemle ilişkim iyiydi annem hariç. şu an universiteyi farklı şehirde okuyorum annemlede aram iyi ama ona hala çok kırgınım.

Aslında anlatmak istediğim şey ben bu olayları hala untamıyorum her gece Ağlıyorum acaba bende travma olarak mı kaldı? Sizce nasıl atlatırım bu durumu? Ne yapmam lazım lütfen yardımcı olun bana.