Hangi ortama girsem dışlanıyorum, nedenini anlamıyorum neden olabilir?

Selamlar

İnsanlar tatlıyı sever ama acıdan kaçınırlar. Hepimizin doğasında tatlı ve acı yönler vardır. Doğamızdaki tatlı yönlerimizi arttırır ve acı yönlerimizi azaltırsak bize olan talep ve istek artacaktır.

Bazen kendimiz fark etmeden etrafımıza acı bir tat veriyor olabiliriz. Sürekli eleştiren, üzülen, üzüntü anlatan veya hep başka insanlar tarafından sevilmek isteyen ihtiyaç halindeki bir durum tadımızı bozar. İnsanlar tadınızın ne olduğunu uzaktan fark edebilirler.

Ancak içinde yaşadığı toplumda güzel izler bırakmaya çalışan ve yararlı işler üreten insanların tadı giderek artar. Bu işin sırrı doğamızdaki bencil yanı törpülemektir. İnsan doğası gereği önce kendini düşünür sonra başkalarını.

Önce kendi karnım doysun der. İnsanlar önce beni sevsin ve ben sonra onları severim der. En güzel kıyafetleri ve eşyaları ben kullanayım ama çok sevmediğim şeyleri belki başkalarına verebilirim der. Kısacası önce kendim der sonra başkaları.

Siz eğer bu formülü önce başkaları sonra kendim diye değiştirebilirseniz ki bu çok zor bir iştir bencil kalabalıklar içinde güneş gibi parlamaya başlarsınız. Etrafa çok güzel kokular yayan bir çiçek ve tadı muhteşem bir tatlı olursunuz. İnsanlar güneşi, çiçekleri ve tadı muhteşem şeyleri çok severler.

Ancak bu işler lafla olmaz. Eyleme geçilmesi lazımdır. İnsanlardan uzak durarak değil onların içinde olarak güzel işler yapılabilir. Siz iyi bir karaktere, sağlam ahlaka ve iyi niyetlere sahipseniz meraklanmayın sizi bulması gerekenler sizi bulur. Çiçek arının ayağına gitmez arılar çiçeklere gelir. Ama önce arının ihtiyacı olan polenlere sahip bir çiçek olmanız gerekir. Polensiz bir çiçeğe hiç bir arı uğramaz.

Sevgilerimle