Babam bana çok kötü davranıyor. Ne yapmam lazım?

Öncelikle herkese merhaba. Benim bana göre çok büyük bir problemim var. Uzun yazıcam ama lütfen okuyun.
Benim babamla aramda hiçbir zaman çözüme kavuşamayacak çok büyük problemlerimiz var. Hiçbir zaman normal bir baba kız olamadık onunla ve hiçbir zaman da olamayacağız. Bunu söylerken bile çok utanıyorum ama babam çok kötü biri. Sürekli beni azarlıyor, kızıyor ve hatta bazen şiddet bile uyguluyor. Ama ben ağlamaktan başka hiçbir şey yapamıyorum.

Birde Babam ve annemin arası da hiçbir zaman çok iyi olmadı. Hep tartışırlar, kavga ederler. Ben küçükken de durum böyleydi hala da böyle. Bu yüzden hep böyle kavga ortamında büyüdüm ben. Birde yaklaşık 3 yaşında benden epey küçük bir erkek kardeşim var. Oda benim küçüklüğüm gibi kavga ortamında büyüyor ama ben onun da benim yaşadığım şeyleri yaşamasını istemiyorum. Çünkü küçükken bu durumdan dolayı psikolojim mahvoldu benim. Kardeşimin de bu durumu yaşamasını asla istemiyorum.

Babam benim istediğim hiçbir şeyi de öyle kolay kolay yapmaz. Ondan istediklerim de gerçekten ihtiyacım olan şeyler. Mesela okul için eşyalar almam gerekiyor ama umursamıyor bile. Hatta dün internetten ödev yapıyordum. Babam gitti modemi yani wifi'yi kapattı. Neden kapattığını sorduğumda da beni azarladı. İnternetten ders mi çalışılırmış gibi şeyler söyledi. Biliyorsunuz okullar hala açılmadı o yüzden online şekilde derslerimizi işliyoruz ve o yüzden internetten çalışmak zorunda kalıyorum. Bunu babama açıklasam daha fazla kızacaktı. O yüzden yine susmak zorunda kaldım. Ama artık bu durumda o kadar hassaslaştım ki babam ya da herhangi biri sadece yüksek sesle konuşsa bile gözlerim hemen doluyor.

Durumumu bilen akrabalarım ise bana sürekli acıyan gözlerle bakıyorlar ve ben bunu istemiyorum. Bu hayata böyle gelmeyi ben de istemezdim ama elimde olan bir durum değil. Ailemizi biz seçemiyoruz. Her halime yine de şükrediyorum ve sürekli dua ediyorum babam beni sevsin, bana kızmasın, onunla normal baba kız gibi olalım, annemle araları düzelsin diye dua ediyorum.

Şimdiye kadar yaşadıklarımı göz önüne getirince bile canım çok acıyor. Aslında annem ve babamın ayrılmaları belki de bizim için en iyisi olacak ama ayrılmıyorlarda. Sürekli zarar gören ben oluyorum, üzülen ben oluyorum. Eğer dedem yaşasaydı beni bu durumdan sadece o kurtarırdı. Ama oda vefat etti...

Gerçekten bazen ölmek istiyorum. Belki ölünce her şey normale döner diye düşünüyorum. Ama sonra da bunun çok yanlış bir düşünce olduğunu düşünüyorum. Evet yaşadıklarım asla kolay şeyler değil ama derdi veren Allah dermanını da verir. Ben inanıyorum ki Allah dualarımı bir gün kabul edecek. Babam bana karşı olumlu yanı ise okuyup iyi bir meslek sahibi olmamı istiyor. Ama asla hiçbir eğitim masrafıma da karışmıyor. Hep annem kendi kıyıda köşede biriktirdiği paralar ile idare ediyorum. Yani resmen varlık içinde yokluk yaşıyoruz.

Sizce ne yapmam lazım? Nasıl dayanabilirim bu duruma lütfen bana bir akıl verin. Gerçekten daha fazla dayanamıyorum. Hepinize şimdiden çok teşekkür ediyorum.