Ailem onlardan nefret ettiğimi düşünüyor, aramızdaki iletişimi güçlendirmek için neler yapabilirim?

Ben çok küçükken çok cana yakın sevimli bir çocuk musun ama büyüdükçe daha kendi halinde takılmayı benimsedim. Zaten büyürken de ailevi sorunlar yüzünden çalkantılı bir dönemden geçtim. 3 tane ablam var önceden onlarla oturup sohbet etmezdim hep ekran başında film izler oyun oynardım yavaş yavaş bu bağımlılığını bırakıyorum ama ailem sürekli kendileri akşam televizyon izlerken bile telefon oynayıp bana sen bizle k onusmuyorsun diyorlar ( kendileri de konuşmuyor ) evde bir tartışma oluyor ve ben haklı olsa da ablamalt terbiyesiz benim senin bakan olduğumu bilmiyor musun deyip duruyorlar ve kavgalarimiz hep büyüyor ailem onlardan nefret ettiğimi düşünüyor ve sürekli gelecekte çok pişman olacaksın diyorlar. Ama kendileri benimle asla düzgün bir iletişime geçmiyor daha geçen gün annem tüm gün ablamla birlikte güldü, vakit geçirdi onunla konuşurken telefonu kenara koydu ve evdeki koltukları degistirecekmis onu sordu. Ben annemle birlikte yaşıyorum ama annem benimle konuşmuyor konussa bile asla telefonu indirip yüzüme bakmıyordu o kadar gücüme gitti ki. Gerçekten sanki ben onları değil onlsr eni sevmiyor gibime geliyor. Ben çok detaylı düşünebilen birisi değilim , birisi soylemezse iş yapacak biri de değilim ama hep bunu yüzünden ailemle tartışıyoruz hatta bu tartismakta değil kavga ediyoruz. Ailem sürekli biz seninle bu konuyu konuşmaktan sıkıldık diyorlar.
Hala maddi olarak anneme bağlıyım sizce ne yapmam gerekiyor?
Ailem onlardan nefret ettiğimi düşünüyor, aramızdaki iletişimi güçlendirmek için neler yapabilirim?
Cevapla