Ben çok küçükken çok cana yakın sevimli bir çocuk musun ama büyüdükçe daha kendi halinde takılmayı benimsedim. Zaten büyürken de ailevi sorunlar yüzünden çalkantılı bir dönemden geçtim. 3 tane ablam var önceden onlarla oturup sohbet etmezdim hep ekran başında film izler oyun oynardım yavaş yavaş bu bağımlılığını bırakıyorum ama ailem sürekli kendileri akşam televizyon izlerken bile telefon oynayıp bana sen bizle k onusmuyorsun diyorlar ( kendileri de konuşmuyor ) evde bir tartışma oluyor ve ben haklı olsa da ablamalt terbiyesiz benim senin bakan olduğumu bilmiyor musun deyip duruyorlar ve kavgalarimiz hep büyüyor ailem onlardan nefret ettiğimi düşünüyor ve sürekli gelecekte çok pişman olacaksın diyorlar. Ama kendileri benimle asla düzgün bir iletişime geçmiyor daha geçen gün annem tüm gün ablamla birlikte güldü, vakit geçirdi onunla konuşurken telefonu kenara koydu ve evdeki koltukları degistirecekmis onu sordu. Ben annemle birlikte yaşıyorum ama annem benimle konuşmuyor konussa bile asla telefonu indirip yüzüme bakmıyordu o kadar gücüme gitti ki. Gerçekten sanki ben onları değil onlsr eni sevmiyor gibime geliyor. Ben çok detaylı düşünebilen birisi değilim , birisi soylemezse iş yapacak biri de değilim ama hep bunu yüzünden ailemle tartışıyoruz hatta bu tartismakta değil kavga ediyoruz. Ailem sürekli biz seninle bu konuyu konuşmaktan sıkıldık diyorlar.
Hala maddi olarak anneme bağlıyım sizce ne yapmam gerekiyor?
Hala maddi olarak anneme bağlıyım sizce ne yapmam gerekiyor?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Selamlar
Tarihe, edebiyata ve türlü filmler ve dizilere bakarsanız kan bağının sevgiyle direkt bağı olmadığını görebilirsiniz. Yani birisiyle kan bağına sahip olmanız onunla iyi anlaşacağınız veya aranızda can ciğer kuzu sarması bir mod olacağı anlamına gelmez.
Bunu bir köşeye koyalım.
İkinci olarak bazı durumlarda birilerinin sizin hakkınızda ne düşündüğünü yani sevgi duyup duymadığını pek anlayamazsınız. İnsanların sevgi gösterme tarzları farklıdır. Örneğin bazı insanlar sevgilerini sarılarak gösterirken bazıları bunu yapamaz. Yani insanlara "beni sevmiyor" notunu vermek için fazla acele etmemek gerekir.
Üçüncü olarak yaşamı "insanlar beni sevsin" şeklinde yaşamak yerine elden geldiğince mutluluk, keyif ve neşe duygularını kendimiz üretmeye çalışmakta fayda vardır. Bazen tek bir kitap bir insana onlarca insanın verdiği huzur ve keyiften daha fazlasını verebilir.
Yıllar geçer bugün çok önemli gördüğünüz insanlar yaşamınızdan çıkar. Bugün çok önemsediğiniz tavırlar bir kaç on sene hatırlamayacağınız bir duruma gelebilir.
Son olarak ailenizin nasıl davrandığı sizin nasıl bir insan olacağınızı belirlemez. Örneğin dünyanın en büyük ressam ve bilim insanlarından olan Leonardo da Vinci kişisel olarak da son derece düzgün ve dost canlısı bir insandı. Da Vincinin babası onu gayrı meşru bir ilişki sonucu dünyaya getirmişti. Floransanın önde gelenlerinden bir tanesi olan baba Da Vinci oğlunu nüfusuna kaydettirmemiş ve ölene kadar da bu tavrını devam ettirmiştir. Normal şartlarda travmatik bir durum olmasına rağmen Da Vinci babasının bu tavrına öfkeyle karşılık vermek yerine babası ölünceye kadar onunla temasını kesmemiştir. Buna rağmen Da Vincinin babası öldüğü zaman bile mirasından ona pay vermemiştir.
Kısacası en başarılı gözüken insanların yaşamına baktığınız zaman çok ciddi sorunlar ve problemli aile ilişkilerinden etkilenmeden yaşamlarını sürdürdüklerini görebiliriz.
Kısacası bu günlerde geçecek. Siz kendiniz dürüst, samimi ve insanlara sevgi gösterip faydalı bir insan olmaya çalışın gerisi zaten güzel bir şekilde gelecektir.
Sevgilerimle