Dara düştüğünüz zamanlar yanınızda olan insanlar var mı? Düştüğünüzde elini uzatıp sizi yerden kaldırmak isteyenler mi daha çok, yoksa düşüşün ardından tekme vuranlar mı?
Zor zamanlarınızda size yardım eli uzatan insanlar var mı?
Evet, ve hepsi tanımadığım insanlar, bazıları ölü insanlar, nasıl mı? Mesela her şeyden yorulduğum zaman sevdiğim müzisyenlerin müziğini dinliyorum, sevdiğim ressamların resimlerine bakıyorum, sevdiğim yönetmenlerin filmlerini izliyorum, bana kendimi daha az yalnız hissettiriyor, ve hepsinden ilham alıyorum
Bana tekme atacak insanları hiç hayatıma sokmadım. İnsanları iyi anlayabiliyorum. Bu yüzden az insan çok huzur diyorum. Çevremde samimi insanların sayısı bir elimin parmaklarını geçmez ve bundan gayet memnunum. Biliyorum ki ben bir hata yaptığımda eğer kendim kalkacak gücü bulamıyorsam o insanlar daha ben söylemeden ellerini uzatmış olurlar da başımı kaldırıp baktığımda iç ısıtan gülümsemelerini görürüm.
Ailem var çok şükür. Dostum var zaten 11 yılı devirdik donunun rengine kadar bilir tanırım onu. O da beni bilir. Birşey olduysa ilk birbirimize söyleriz ve işin içinden mutlaka çıkacak bir yol buluruz
Düşüşümün ardından beni daha çok düşürmeye çalışan insanları farkettiğim an onları hayatımdan çıkardım. Şimdi hayatımdaki insanlara dönüp baktığımda hayatımda gerçek manada bana değer veren ve beni önemseyen seven insanlar var. Düştüğümde gidip yardım isteyeceğim sığınabileceğim kişiler daha çok.. ailemden çok arkadaşlarım yardımcı olur bana bu konuda.
Dara düştüğümde tekme vuranlar çok olsa da ben, düştüğümde elini uzatıp beni yerden kaldırmak isteyen insanları önemsediğim için hayatımdan memnunum. Az-çok oldukları benim için önemli değil