Bir baba kızını neden sevmez?

30 yaşıma girdim.. çocukluğum boyunca babam hep işte çalışırdı. 'pazartesi' günleri babamın izin günüydü. İzin günlerinde de elinde kumanda sadece televizyon izlerdi. Ses tabi ki sonda. 'susun haber izliyorum' diye bağırirdi. Hele bı ses çıkar. Eyvah. Dayak , kumanda kafaya her şey.. Abimle çocukluğumuz hep böyle geçti. Benim için asıl sorun 'ben evlenmek istiyorum' dedikten sonra başladı. Müthiş kötü bir 9 ayın sonunda evlendim. Gelinliğime kurdale bağlandı ve hani herkes diyor ya kızına bu eve gelebilirsin kapı açık sana, burası senin evin filan. Böyle laflar bile bana çok görüldü. Babam bana ' hadi artık gidiyorsun kendi evine güle güle dedi' yallah dercesine. Her lafın başında sen bizDen çıktın bizim soyadimiz da değilsin der. abim hep önceliktir. Abime kahvaltılar hazırlar elleriyle ballar bilmem neler. Ama ben doğum yaptım mesela ziyarete bile gelmedi. Adettendir ben gittim sanki yabanciymisim gibi davrandı. Açık öğretim'den sınavlarım oluyordu anneme ihtiyacim oluyordu bebeğe bakması için. Babam kavga çıkartıyordu. Onlara Misafirliğe gittiğimde yediğim lokmaya kadar bakıyordu. Annem bana hizmet etse ' ben desem yapmazsn ' lafları başlıyordu. Ya da kızımın anneannesi ile oynadığını görse ' senin belin agrimiyor muydu , herkes gider biz başbaşa kalırız yorma kendini ' derdi annem'e. İnsanlık hali ay sonu müşkül duruma düştüğümde anne derdim cay var mı bitmis biz de ' bir su bardağı alsam sanki bir kilo almisim gibi ' elinden gelse geri bırak alma diyecek gibi davranırdı. Dolaplarını açtığım da bişeye yemeğe yeltensem mesela ' kızım biz buna para veriyoruz' demisligi de var. Gel de ye yani bu laflardan snra. İlk zamanlar espiri yapıyor şaka diyerek aldırış etmedim. Laf söyledi gene gittim bir iki üç ama snra alınmaya başladım... Ve dikkat etmeye de başladım.. her lafın başı beni ve eşimi hep eziyordu parasıyla. Konu abim olunca ama hep der ki ' onun arkasında babası var' ve anladım ben babamı çoktan kaybetmisim. Anlamadığım daha niceleri. Sevgili 30 yaşım. Sana tavsiye evde bir kuru ekmeğin bile kalmasa kimseden medet umma. Otur oruç tut sevap kazanirsn. Ama kimseden bişey bekleme.

Doğduğumdan beri babam bana karşı çok karı keşke sonradan böyle kötü olsaydı da nedenini sorabilseydim ama soramam. babam bana her zaman kötü laflar söyler başkasıymış gibi dış görünüşümle alay eder her gün her akşam bana bağırır kilo ver dik yürü yine kilo almışsın bu kıza yemek ekmek verme der anneme bana hep bağırır ben ağladığımda dalga geçer herkesin önünde beni laflarıyla rezil eder herkesin yanında beni sever gibi de yapar bazen ama eve gelince işler farklı anında agresifleşiyor ve sadece 14 yaşındayım bu kadar acı ile büyüdüm her gece kapının arkasına geçip hıçkıra hıçkıra ağlıyorum sinirden ellerimi kanatıyorum kuzenlerimin baba kız ilişkisine bakınca gözlerim doluyor belli etmemeye çalışıyorum artık bıktım beni kendinden soğuttu zaten o beni sevmiyordu duygularımız karşılıklaşmaya başlıyor. eğer bunların ergenlik yüzünden olduğunu düşünüyorsanız açıklayabilirim , bir pazar günüydü ben aslında uyanmıştım ama yatakta uzanıyordum mutlu mutlu yataktan kalkacaktım ki durdum annem eylülü uyandır dedi ara koridorda kız kardeşim ile top oynayan babam da anneme seslendi benim burda kızım varken onu ne yapayım dedi birden başım göndü kendimi geri yatağa attım ağlamaya başladım o kadar güzel ve mutlu bi güne başlayacaktım ama sen kararttın baba ve ayrıca hiç şakasına dermiş gibi sesi de yoktu. Bana ayrı bi uzak nedenini bilemiyorum beni sevmiyor ve benden nefret ediyor ona asla karşı gelemem beni nerdeyse dövecek laflarıyla psikolojimi bozdu ondan nefret ediyorum asla kalbimin köşesindeki o boş yer dolmayacak “baba sevgisi” . Emin olsun şu laf (babasız kızlar sevgisiz büyür ) sadece babası olmayanlar için geçerli değil ama gördünüz babamla aynı evdeyiz bana bi kere bile sarılmadı kızım demedi bana hep adaletsiz davrandı “Keşke baba sevgisi görseydim de elalemin çocuklarından sevgi aramasaydım” Bıktım hayatımdan artık

Aynı şeyi yaşıyoruz az önce yaşadım hatta aynı şeyi bı kavga oluyo diyelim evde ablamla benim aramda babam her zaman ben haklı olsam dahi ablan haklı diyip duruyo hiçbir zaman arkamda olduğunu hissetmedim küçükken de hep babam ablamı daha çok seviyo diye düşünürdüm zaten ben ailemdeki kimseye benzemem yüz olarak bir dönem babamın bu davranışları yüzünden birde kimseye benzememem yüzünden evlatlık olduğumu dahi dusunmustum az önceki olayda bu konuyu gündeme getirdim annneme söyledim babamın duyacağı bir seste kes sesini haber dinliyorum diye cevap verdi gerçekten inanılmaz kiriliyorum yks senem bu sene ders çalışmak gerekiyo ama asla sakinlesemiyorum sürekli aklıma üzücü şeyler geliyo ağlıyorum regl olmamın etkisi de vardır tabiki ama gerçekten kiriliyorum

sanmıyorum babanın seni sevmediğini sadece ablanın davranışları daha güven verici ve ilk gözağrısı meselesindendir ya da belki sen abartmışsındır durumu ama endişe etme herşeyin zamanı var güvendiğini ve sevgisini göstermek için doğru zamanı bekliyordur

abi sarılıyorsa şükret bence. az seviyormuş çok seviyormuş ne farkeder sevsin işte. önemli olan bu değilmi. şu memlekette çoğu kişinin babası vefat etmiş bir çoğunun da babası varda yok.. çok az insanında babası saılıp veya başka bir türlü sevdiğini gösteriyor. ve sen o şanslı olan kesimdensin.

Küçük kardeş sendromu :D kıyamam ya benim kardeşim de kıskançlık yapıyo büyük çocuk olarak her zaman şanslıyız :)

sevmeyi geçtim de keşke insan yerine koysa bir baba kızına hiç keşke sende erkek olsaydın dermi ya da erkek kardeşlerinden ayırımı ya da okuldan alırmı veya sırf gece yatmadan önce yüzü ne maske yaptığı için azarlarmı

Boşversene. Benimde tüm ailemle aram kötü yıllardır. umrumdamı? Hayır.