Hiç istenmeyen evlat olduğunuzu düşündünüzmü?

Ben hep bunu göz ardı etmeye çalıştım ama olmadı. Hep bir fark var ben ve diğerlerin arasında hiç bir zaman kapatamicam bir fark hemde. Çok denedim herşeyde en iyi olmaya çalıştım herzaman aslında başardım da ama yine yaranamadım hiç kimseye ve yine en ufak hatamda herkes beni ezmeye başladı... Ama artık gerçekten çok yoruldum direnmekten ve kendimi bir türlü isbat etmekten falan. Ama hep beni en çok üzen kendi ailem oldu ve böylesine pis bir dünyada ailem bile olmicaksa arkamda, kendi ailem bile sevmese beni, ben kendimi nasıl severim? Ya da gerçekten bir gün biri çıkar mı beni sevecek? Kendimi gerçekten çok yanlız ve ezik hissediyorum bundan kurtulmam mümkün değil biliyorum kendimi zorla birine sevdiremem ama en azından nasıl başaçıkabilirim bu durum ile? Var mı benim gibi olan birisi?
Hiç istenmeyen evlat olduğunuzu düşündünüzmü?
Cevapla