Kızımın velayetini babasına versem yine de nafaka alabilir miyim?

Ebeveynler yaşamlarını çocuklarının isteğine göre yönlendirmemeliler.

@scorpiongirl429 yaşamını birilerine göre yönlendirmeyecek olan o zaman çocuk da doğurmasın. doğur sokağa at mantığında olan sizler yüzünden sokaklar suçlu dolu. mügenin dediği gibi; "çocuklu kadının özel hayatı yoktur."

çocuklarına göre belirlemesin ama çocuğu üzerinden para almaya devam etsin öyle mi. paraya gelince benim çocuğum aşka gelince özel hayatım, hade abi hadi boşa duyar kasma.

Çocuk sahibi olmak yaşamını çocuğunun çevresinde kurgulayacağı anlamına gelmiyor. Bu çocuğun özsaygı geliştirmesini de engeller. Anakuzusu dediğimiz erkek tipleri mesela, anneleri kendi hayatlarını çocuklarının çevresinde kurguladığı için öyle olmuşlar ve bu tip erkeklerin özsaygıları düşük oluyor. Doğur sokağa at anlamına gelmiyor bu. Gerçekten çok toysun. Çocuklu bir kadının özel hayatı bal gibi de olur, olmalı, öyle bir saçmalık dünyanın hiç bir yerinde yok. Erkeğin nasıl özel hayatı oluyorsa kadının da olacak tabi. Herşeyden önce insanız. Bir kadın ya da bir anne değiliz, insanız. Herkesin hayatını keyif alabileceği şekilde yaşama hakkı vardır. Çocuklar da kendi kontrollerinde olmayan olayları kabullenmesini bilecek. Ebeveynler tarafından öğretilmesi gereken bir şey bu.

Zaten çocuğun velayetini verince çocuk için ödenen nafaka da kesilir. Cahil cahil konuşma. O yüzden diyoruz ya, bir avukata danışsın bu konuyu.

Duyar falan kasmıyorum. Çocuk gibi konuşuyorsun.

@scorpiongirl429 @scorpiongirl429 @scorpiongirl429 ablacım bir kere toy ya da çocuk vs her ne ise olabilirim sıkıntı yok benim gençlik kötü bir şey değil bu birincisi. ikincisi soruda hanfendi zaten bu durumdan emin olmak istemiş ve yorumları okursan kesilmesini istemediğini anlarsınız benim ifadelerimde çocuğun nafakası kesilir ya da kesilmez diye bir söylem yok sağır duymaz uydurur olmuş burası bu iki. hakkat yordunuz beni ha. bir ifade vardır bilmem neye anlatır gibi anlatmak. neyse üşenmeyip yazayım. diğer bir durum şu ki, ben erkek kadın baba ya da anne ayrımı yapmadım. konuyu kadın sorduğu için kadın üzerinden örnek verdim. ve ayrıca anne ya da baba olmak birer seçimdir. seçimin sana bazı sorumluluklar yüklüyorsa "ben istemiyorum" lüksüne kimse sahip olamaz. yanlış anlama diye örnekliyim, bir üniversiteyi tercih edip, o kimlik kartını aldıktan sonra ben şu derse girerim şuna girmem şu saat ders olamaz benim kahvaltım var gibi bir durum söz konusu olamaz. kaldı ki burada daha ağır bir durum var, bir çocuk söz konusu. hayat sizi öyle bencilleştirmiş ki, "çocuk" bireyin kendisini kazanması uğruna onu dünyaya getiren insanın fedakarlık yapması zorunuza gidiyor. algı meselesi. bunu sınırlı özgürlük mantığıyla düşünebilirsiniz. zaten fedakarlık olması gereken bir durumdur. farkındaysanız "çocuklu kadın" dedim. yani henüz yetişkinlik çağına erişmemiş birey. anne babaya en çok ihtiyaç duyulan zaman. bu benim tezim de değil. çocuk büyüyüp yetişkin olursa ne yapılırsa yapılsın banane. ama ben 23 yaşındaki çocuklarını dahi her şeyin sütünde tutan bir aile demiyorum bakın, bir çevrede büyüdüm. o yüzden bana anormal gelmesi de normal. özsaygının yüksek olması demek çocuğu annesiz bırakmak demek değildir. size tavsiyem, okuyun, kişisel gelişim kitapları dışında da okumalar yapın.