Eden bulur, ama eden bulmuyor?

2 sene önce bir arkadaşım ağır sözleriyle kalbimi çok kırmıştı. Haklı olduğu noktalar olsa dahi, bu kadar incitilmeyi haketmemistim. Haftalarca kendime gelememiştim. Neticede benimle arkadaşlıgina devam etmeme kararını vermisti. Ben insanları kolay kolay silemem, kin de beslemem, ama gercekten iliklerime kadar kırılmışsam da hayatımdan çok güzel çıkarırım. O beni neden ve nasıl kırdığının farkında bile değildi ama ne yaşadığımı Rabbim biliyor.
Hani derler ya herkes, yaşattığını yaşar diye, ama onun herkesle arası iyi olmaya devam ediyor, kimsenin onun bana yaptiğini ona yasattigini sanmiyorum. Öyle olsa bile ben nerden bilecem ama görünüste kimse onu hayatindan cikarmiyor, ona arkasini dönmüyor.