Yediğim dayağı unutamıyorum, affedemiyorum, ne yapıcam?

Lise zamanlarında bir erkek arkadaşımla yürüyerek evimin yakınlarına gelmiştik ve sokağa girmeden ayrılmak üzereydik. Aramızda 1 metreden fazla uzaklık vardı ve hadi görüşürüz derken babam arabayla önümüzden geçti ve birden durdu. Bende korktum hemen arabaya gittim kimdi o çocuk dedi okuldan arkadaşım dedim ve birden sokak sokak çocuğu aramaya başladı. Bulamadı ve eve gelince beni dövdü üstüme askıyla saldırdı. Normal arkadaşım oldugunu söylememe ragmen umursamadı sanki döverken zevk aldı içi hiç acımadı.

Ben bunları yazarken ne kadar acı cekiyorum sanırım biliyorsunuzdur. Küçüklüğümde de sessizliğimden cesaret bulup beni sürekli ezerdi abimi över göklere çıkarırdı. Ders calısırken dizimi salladığımda o dizi sallamayı bırak benim canımı sıkma derdi. Bir gün beni koltuğa sürükledi bu evde kurallar var ona göre yaşayacaksın dedi. Beni haksız yere acımasızca dövmesi içimdeki tüm sevgi ve saygıyı yok etti. Artık benim için iyi şeyler bile yapsa mutlu olamıyorum samimi gelmiyor. Hiç babasının kızı olmadım ama benim canım kızım diye bağrına basmasını yıllarca hayal ettim. Sürekli mutsuzum bastırılmış duygularım ve parçalanmış özgüvenim yüzünden. Bunu nasıl atlatıcam nolur akıl verin. Psikoloğa gittim ama hiçbir şey söyleyemedi. Nolur akıl verin çaresizim...
Yediğim dayağı unutamıyorum, affedemiyorum, ne yapıcam?
Cevapla