Aldığınız her şeyin fiyatını soran birileri var mı?

ya bekar olsam birlikte otursam hani aile bütçesine bu ne kadar zarar verdi diye hesap sorar da, evli barklı kadınım. çalışıyorum kazanıyorum bazen kazanamıyorum. sorumluluklarıma kendim katlanıyorum. neden bu kadar hesap sorma boyutunda? gerçi şimdi desem bunu ben ne hesap soracağım asla sormam bana ne diyecek çıkacak işin içinden... yorucu değil mi?

ya soruyor sadece. alma etme demez diyemez de... sorması tuhaf. tek muhabbet bunun fiyatı kaça? misalen ben mutfakta bazen çok zaman geçiriyorum, eşim sıkılmayayım diye bana radyo aldı. hemen soruyor kaça aldı diye... eşim ona da hediye aldı. ayakkabı aldım yahu deichman'dan aldım uygun zaten hemen soruyor kaça diye.. o benim ayakkabımın 3 katını vermiş bir ayakkabıya valla sormadım kendi söylüyor bil bakalım kaça diye... sıkıcı değil mi? bana mı garip geliyor?

ya ben de tasarruflu davranıyorum. ihtiyaç dışında almıyorum. ihtiyaç harici çok heves ettiğim bir yüzük vardı eşim onu almış (hiç değerli takı almam ama buna heves ettim) onun fiyatını soruyor. ne bileyim ayakkabılarım patladı ayağımda yenisini aldım fiyatını soruyor. inan aldıklarımı çekiniyorum göstermeye.. hep ihtiyaç olan şeyleri alıyorum cidden

hangi adamın? eşimden yana bir derdim yok ayrıca ev ekonomisinin derdini eşimle birlikte sırtlanıyoruz. birlikte çalışıp birlikte kazanıyor birlikte harcıyoruz. zaman geliyor birlikte kazanamıyoruz. serbest piyasa bu. annemin evi ayrı geçimi ayrı. iğne alsam fiyatını sorması yorucu. sizde de böyle mi diye sordum benim annemde mi sorun var dedim. kayınpederim ise başka alem... arabaları var, soğuk memlekette yaşıyor. parası da var. kanser hastası... tedaviye toplu taşıma ile gidip geliyor... cimrilik denemez artık buna. aşmış... tasarrufla ilgisi yok

ben kalp kırmıyorum. bunalıyorum susuyorum

galiba.