Hep aynı hatalara düşüyorum tovbe edip tovbemde sadık kalamıyorum napmam lazım sizce arkadaslar namazlarımı bırakasımda geliyor?

Bugune kadar hep aynı hatalara düştüm sanki bataklıkdayım da ne kadar cırpınsamda gayret göstersemde kendimi kurtaramıyorum battıkça batıyorum ümidimi kaybediyorum cok cok utanıyorum kendimden nefret ediyorum yakınımdaki arkadaslarım dinine sadık olduklarını gördükçe ben affedilecek bir insan değilim diyorum nasıl allaha sıgınmam lazım yüzüm hiç kalmadı imkanım olsa da rabbim beni hemen cezaya carptırsa hem bu dünyada hemde ahirette cezamı verse cennet bana cok uzak cehennemse bana pek yakın artık bir daha dönmek istemiyorum o gunahlara nolur dua edin bana cok kötüyüm ölsem kurtulcam bu utancdan sizin görüşleriniz ne olur şimdiden allah razı olsun