Babam bana defolup git bu evden dedi ne yapmalıyım?

Bende evlatlık olduğumu düşündüm ama bu imkansız çünkü genlerimi nereden aldığım belli.. Neyse elden ne gelir takma kafana her seferinde çalışırken hayallerini hedeflerini düşün çık dışarıda düzgün bir yere git birinin yanına orada çalış.. Takmamaya çalış annen o sözleri söylerken iltifat ediyormuş gibi düşün bunu tek çocuğu olan bir ailenin o çocuğu manevi olarak sinirden titretecek bir hale getirilmiş olan biri söylüyor. Babam bana defol git dedi gitti de telefonumu da bırakıp polise gittim ama cidden eskisi gibi değiliz artık mesafe var. Kardeşleri konuştu.. Hani ihtiyaçlarımızı aldılar ama yettiğince ama huzursuluk çıkınca besleme gibiymişim gibi hisdetiriyorlar. Açıkçası hayatın kanunu bugünden sonra yaşamaya bakarım artık evlatlık vazifem yaşlanınca onlara bakmak.. Hiçbir şekilde kan bağından başka bir bağ yok. Çünkü biz de seni sevmiyoruz ama sana bakmak zorundayız diyen bir aileden ne beklersin.. 3 kere daha kovdu gece yarısı kış 10 gibi yürüyerek karakola gittim hep gitmeden geri döndüm akrabalarım için kötü bilmesinler babamı diye.. Allah Yardımcımız olsun böyle sıkıntıları olan herkese.. Yalnız değilsin ben diyorum yine halime şükür haberlerde ne baba anneler var.. Babam sessizdir ama annem sus dersin susmaz çalıştırmaz.. Bunu gören baba artık gerisi huzur istiyorum fazla bir şey değil. Ama takarsak kendimize zarar:( ben evde ödev yapabilirim çalışamam ki annem var derim, ve o çalıştırmaz.. Sanrım artık konuşmayı bırakacağım.. Dediğim gibi Allah böyle durumda olan herkese yardım etsin tek sen değilsin konu başlığı arat burada bile böyle sıkıntıları olan çok insanlar var gerçek hayatta kim bilir ekranlardakş kadar caf caflı olsa herşey keşke.. Sabır dilemiyorum, selamet diliyorum çünkü sabretmek zor nihayetinde sonuca varmak istiyorum.. Umarım şimdi daha iyi bir durumdasındır.

Bana aynı şeyi dese o evde bir dakika durmam çeker giderim.