Sevgili olmak ile nisanli olmanin arasindaki farklar nelerdir? neden sevgililik durumu hos görülmz, sonucta ayni seye gelmiyor mu?

Cevreme bakiyorum da biraz da olsa dinine önem verenler „sevgililik dogru degil“ diyor ve hata olarak görüyor. Halbuki nisanlilik dönemi de ayni degil mi?
Benim bir sevgilim var, ve dinime cok deger veriyorum namazimizi da kilan kisileriz ikimiz, fakat üniversite dolaysiyla evlilige hazir degiliz daha (maddi acidan da biraz tabi). Ailelerimiz razi, cevremiz durumumuzu biliyor. El tutmadan ilerisine de gitmedik ve gitmeyecegimize dair anlastik. Sorunun nerde oldugunu bilmiyorum. Ben nisanlanmak da istemiyorum direkt evlilik olmali bence. Bu durumda zaten nisanli sayilmaz miyiz? Niye „sevgililik“ kötü bisey gibi adlandiriliyor?