Ablamdan ve eşimden (topuksuz haliyle) kısayım , annemden (daha da kısalırsam topuklu haliyle) kısa olacağım. Nasıl bir durum bu?

Aslında çocuklukta boy konusunda şanslı sayılıyordum. ilkokulda ve bilhassa ortaokulda sınıfın uzunlarındandım. Bir yaş büyük ablama bile 8-10 cm fark attığım oluyordu. Ne olduysa ortaokulu bitirdikten sonra oldu. Boyum 174 te kaldı. Ablam ise benim uzamam durduktan sonra 160lı boylardan 177e kadar uzadı. Topuklarla ise arayı açtığı bile oldu. Neyseki bereber gezerken ben rencide olmamayayım diye fazla topuklu giymezdi. Evlendiğim eşim de 167 boyundayken plates sayesinde 170 oldu. Aramızda gayet hoş bir fark vardı ki çok yüksek topuk giymediği sürece beni geçmiyordu. 30 yaşımdan sonra duruş bozukluğundan boyum 168e düştü. (Uzun yıllardır ağır işlerde çalışmanın sonucu sanırsam.) Eşimden uzunken iken ondan kısa hale geldim. Kısalmam devam ederse 163 boyunda annem bile normal topukla beni geçecek gibi. Eşim ile birlikte gezerken 12-13 cmlik topuklu ayakkabılar giymeye başladı. O 180i geçerken ben ise düz ayakkabıyla 169-170 oluyorum. Arada korkunç bir fark varmış gibi geliyor. Ablamla da en son karşılaştığımızda bana daha bir tepeden bakar gibi oldum. Topuklu halinde ise fark daha korkunç seviyede (15 cm hatta daha fazla). Sizce bu kompleksin üstesinden nasıl gelebilirim? Özgüvenimi tekrar nasıl kazanırım? Görüşlerinizi almaktan mutluluk duyuyorum?