İyi niyet, kibarlık, nezaket gerçekten enayilik, eziklik olarak mı algılanıyor?

Zengin biri degilim, çok güzel degilim, en zeki degilim. Sıradan biriyim ve insanlara hep insanca davrandim, kimseyi kirmamaya calistim.
Liseyi zar zor bitiren adam benle "sen özel üniversitede okuyorsun tiki" diye dalga gecmeye calisti. Babam esnaf oldugu kendince ezmeye calisti, hadsizce konustu.
Öteki "mühendis olucaksin da nolucak dunyayi sen mi kurtaricaksin" dedi.
Maddi durumu iyi olmayan ve bunu ona hicbir zaman hissettirmeden yardim etmeye calistigim arkadasim "sen zaten calistigin iste ne kazaniryorsun ki" dedi.
Asırı kilo problemi olan ve dislanan bir kiz arkadasim "sana kimse bakmaz diger kiz cok guzel, beklentin olmasin" diye özgüvenimi dusurmeye calisti.
Basarili oldum, en yakin arkadasim benle konusmayi kesti.
24 yaşımda insanlıktan soğudum. İyi niyet, kibarlık, nezaket gerçekten enayilik, eziklik olarak mı algılanıyor? İnsanlara pislik gibi mi davranalim?
İyi niyet, kibarlık, nezaket gerçekten enayilik, eziklik olarak mı algılanıyor?
Cevapla