Dışlanmışlık hissi?

Arkadaşlar yıllardır bir konuda peşimi bırakmayan histen bahsetmek istiyorum. ilkokula gittiğim yıllarda kuzenlerimle hep ortak buluşma noktamız dedemin evi olurdu nedense hep beni dışladı sözle söylemesede insan bakışından hareketinden diğerlerine davranışından bile anlar o yaşıma rağmen şimdi anlıyorum ki bende çok derin yaralar açmış. Olur olmaz yerde aklıma gelse bile gözlerim dolar. Kalbimde öyle bir sızı oluyo ki anlatamıyorum. Nasıl atlatabilirim bilmiyorum 🤷‍♀️ Sadece bu konuda böyleyim dede konusunda diğerleri bişey derdi samimi şekilde gülerdi konuşurdu bana bir kere bile güldüğünü hatırlamıyorum düşünüyorumda doğru düzgün konuşmamışız bile. Duygularımı anlatamıyorum bu duygu arada bir gelip hatırlatılıyor kendini. Sizde böyle şey yaşadınız mı? Neler yaptını?