Bu hayatta neden 1 gülsek 5 üzülüyoruz?

Hayat acımasız değil aslınada, biz insanoğlu kendimize ve kendimizden olana acımasızız. Olumsuz konuşmanın insanın karşısındakine ve en çokta kendisine ne kadar zarar veridiğini bilse şaşırır, ağzına olumsuz hiç kelime almaz.
İnsanlığı duygular yönetir. Bir tartışma sırasında, önce kalp atışı hızlanır, vücut ısısı artar, odaklanma sorunu başlar, dinlemekten ziyade, dinletme mücadelesi başlar, bu mücadele başarısız olunursa, beynin en değerli hücrelerinin ölmesine, insanın anlık benliğini yitirmesine bile neden olur. Bu arada, kavga dövüş gibi yıkıcı durumlara ulaşmamış bir durumdan bahsediyorum. Tartışmayı bitiren insan, meşkul olduğu işine döner ama odaklanamadığı için hata yapar, bu iş, ister devlet yönetmek olsun, ister sınava girmek, istertuvalete gitmek olsun. Hatırladıkça öfkeleneceğin bir anı kalır içinde.
Böyle bir olayın önüne geçmek daha ilk hamlede sakinliği korumakla, olumlu konuşarak olur.

Hayat iki ihtimalli bir oyun; ya kazanırsın ya kaybedersin. Belli bir olgunluğa eriştikten sonra fark edersin ki bazen kaybettiğini sanıyorken kazanıyorsundur. Tecrübe olarak dönüyordur sana yaşadığın acılar. Bu hissi seviyorum. Belalar beni kahretmiyor o yüzden :)

Arayış yerine, vazgeçiş ve teslimiyeti dene akışa bırak kendini

Öyle malesef. Para, eğlence mutluluk yüzde yirminin elinde.

Maalesef öyle güçlü olmalıyız diye diye ömür bitiyor🙄

1 gülsem 5 üzülüyorum da 1 gülüşünü görünce 50000 seviniyorum 😍😍

Maceraperestlik, sınırsız hayal gücü bunlara bağlı ulaşılamayan hedefler ve hayal kırıklıkları hayat acımasız değil biz doyumsuz ve şükürsüsüz.

Ülke halkı, durumu, yönetimi diyorum başka sözüm yok

Cok gulersen aglarsin derler ya millet artik gulmek istemiyor

Uzun zamandır yarım gülüşe bile kabulüm
Üzülmeye doydum artık umursamıyorum

farkında yapmadan felsefe yapanlara da ayar oluyorum he eheeuhehuehueuhe

diğer taraftaki makamımız artsın diye 🤔