Hayattan Beklentiler ve Kahrolsun Yetmeyen RAM'ler

Madem ki durumumuz budur usta o zaman bunu kaydedilim kıvamında yaşadım hep. Hep bir kaydet ilerle zorunluluğu içinde oldum ve hep yetersiz RAM sorunlarıydı karşıma çıkan.

Hep aşırı yüklendim sahip olduklarıma, alabildiğim ilk bilgisayar yapmak zorunda olduğum işler için pek yeterli gelmiyordu.

Projeleri hazırlamak için harcadığım en büyük zaman dilimlerini, bilgisayarın cevap vermesi için geçen süreler kapladı hep sistem kilitlendiği için sürekli, hep her bir adımı kaydederek ilerlemek zorunda kaldım.

Paragrafı bitirdiğimde sistemin ancak paragrafın sonuna yetişebildiği çok fazla anım vardı benim, bu sayede klavyeye bakmadan 8 parmak yazı yazma alışkanlığım oldu benim. Devrik cümlelerime derman olamayan sistemler yüzünden.

Hani ne kadar kazanırsan o kadar harcarsın derler ya, sahip olduğum sistem hiçbir zaman yetmedi sistemden beklentilerime.

Çok yükleniyorum sahip olduğum şeylere, boşa geçen zamanlar en sinir bozucu zamanlar. Kendime bile artık, kendim kendime yetmez oldum. Vardiyalı çalışacak başka bir ben olsa benden öte benden ziyade diye. Barış Manço çocukluğumdan beri hislerime tercüman olmuştur ya benim neyse, o bile yetmedi bana. Çok erken gitti.

Misal uykular bile en büyük zaman kaybı benim için, düşününsene, beynin en etkili ve başarılı olduğu gecenin en geç saatlerinde uyumak zorundasınız, çünkü melatonin hormonu da karanlıkta aktif oluyor vücudu bu dönemde dinlendiriyor.

Hayır direneyim uyumayayım desem en fazla 36 saat etkin olabiliyorum. Ondan sonra kendimi veledlere gece masalları olarak proje dökümanları anlatırken buluyorum. Daha doğrusu benden ziyade hanım buluyor beni, hatırlamıyorum zira, yetmiyor RAM demek ki artık...

Omegalar, DHA, EPA filan bir yere kadar. Hem işe güce, hem aileme, hem veledlere yetişmek hem de kendi hayal dünyamı şekillendirip kendime zaman ayırmam gerek. Şu an sistem ayarlarını yalnızca iş ve veledler olarak primer yaptım. Diğer tüm görevleri otomatik blokladım. Sinir hücrelerinin gerek görmeyerek paketlediği gereksiz kromozomlar gibi kaldırıp attım bir köşeye.

Ne kadar zaman oldu balığa gitmeyeli, fotoğraf makinesini alıp yok efendim sümüklü veled, batan güneş, tarihi sidik kokan bina fotoğrafı çekmeyeli;

Çok oldu.

Yetmiyor zira RAM, yetersiz geliyor. Sistem kitlenip girilmiş veriyi kaybetmemek için kaydetmek gerekiyor her çok önemli veriyi.

Sevdiklerimizle geçen her bir saniyeyi.

Yazıya bir son vermem lazım zira bilgisayarın pili de %7'ye düştü her an kapatabilir ekranını. O bitmeden ben, sevdiğim şeyleri kaydeyim, sevdiklerimle daha fazla anı birektirebileyim.