No woman No cry...

Aslında başlığın yazıyla hiç alakası yok. Bob Marley dinlerken yazdığım için başlıkta onun en bilinen şarkısı olsun istedim. Takılmayın yani buna.

Saat 21.54 biraz içki, biraz muhabbet ve yine huzur dolu evimdeyim ve yazı yazmaya karar verdim. Öyle sağda solda dolaşırken bir soru gördüm. Bunun üzerine düşündüm, şarkı dinledim, düşündüm, lavaboya gittim ve yine düşündüm. Hala da düşünüyorum! Soru neydi acaba diyorsunuz içinizden biliyorum, bunun için yazının tamamını okumanız gerekecek, üzgünüm. Bunu dayatma olarak algılamayın lütfen, okumama hakkına sahipsiniz.

En güzel yaşın hangisiydi deseler bana, eminim 18 derdim. Çünkü hem çocuktum hem ergen. Aklım bazı şeylere yetiyorken, bazılarına da akıl sır erdiremezdim o yaşta. Keşke 18 olsam yeniden ama bu halde değil. Yani şuan ki zamanda olmak istemezdim. Neden mi? Açıklayım efendim.

Küçüklüğünden belliydi bu kızın çok güzel olacağı, maşallah nasılda büyüdü. Ani gelişti her şey, lise sona geldi bu kızımız, ya da bitirdi liseyi. Yaş oldu 18, o artık kocaman bir kız. Hayat onun etrafında dönüyor resmen. Çok fazla arkadaşı var, internet artık onun için bir oyuncak. Arkadaşlarıyla oradan iletişim kuruyor artık ama bir yandan da başparmakları ağrıyor artık mesaj yazmaktan. Ortamdan kopamıyor kızımız. Hep bir sorgu, hep bir dedikodu, şu çocuk çok yakışıklı, şu mağazada bir ayakkabı gördüm vb. Son bombayı duydun mu kızımmm? Müge, Doğukan ile çıkıyormuş! Karşıdan bir çığlık; AAAAAYYYYY İNANMIYORUMMMMMM!!!.. Modaya, müziğe de ilgili. Erkek arkadaşı da var merak etmeyin. Çocukla 6-7 aydır çıkıyorlar. Maşallah onlara, pekte yakışıyorlar. Gel zaman git zaman bunlar iyice ergen tribine giriyorlar. Artık koca insanlar onlar, hayatlarını istedikleri gibi yaşayacaklar elbet. Saygı duyulması gerekir. Hayır, ciddiyim saygı duymamız gerekir. Saygı duyuyorum sizlere genç yetenekler.

Bu kızımız ve oğlumuz gel zaman git zaman iyice yakınlaşıyorlar ve BAMMMMMMMMMMM! Kız kendini teslim ediyor sevgilisine ve çok mutlu artık. Korunmamışlar üstelik, o derece seviyorlar birbirlerini. Zaman geçiyor ve kızımız çok iyi bildiği internet denizine dalıyor. Biraz üzgün, kızgın, umutsuz, aşık, şaşkın. Ve üye olduğu sitede arkadaşları var, uzaktan arkadaşlar. Onlara mesajlar atıyor, gebelik testi hakkında sorular soruyor, bu konu hakkında araştırmalar yapıyor. Kaldı kuzum bir başına. Erkek arkadaşı da yok ortalıkta ne yapacak şimdi? Bize ne canım; 18 yaşında ya kendisi, bulacaktır bir çare. Dostlarından, büyüklerinden bu sözleri duyacak, hazır olmalı.

Başka bir genç arkadaşımız konunun içinde yer almak istediğini belirtiyor. Kabul ediyoruz tabii ki. Kendisi 16 yaşında, mahallenin yakışıklı delikanlısı. Zehir gibi, bir oraya sekiyor bir buraya sekiyor. Tavşan gibi kerata. Okulla hiç alakası yok, varsa yoksa atari salonları, internet kafeler, play station kafeler vb. yerler yani. Oralardan hiç çıkmaz arkadaşımız. Çevresi de geniştir ha, tanır iti kopuğu. Kızlarda hasta oluyor kendisine, bunu bildiğinden daha bir erkeksi işler peşinde. Önce bir dal sigara ile başlıyor, sonra paket geliyor arkasından. Bizim ki değme tiryakilere taş çıkarıyor valla. Sonra bir yaz akşamı yine sağda solda gezerken, içkiyle tanışmasına vesile oluyor bir arkadaşı. O arkadaşı da 16 yaşında. Hacı hacıyı tekkede hesabı takılıyorlar, bulmuşlar birbirlerini. Gençler geliyorlar 17 yaşına, okul desen artık bitmiş kafada, bu yaz çok şey öğrendi bizim ki. Uyuşturucu diye bir şey varmış, olum denemeliyiz lan!.. Aaa deneyelim tabii. Olum canım çok sıkkın zaten, evdekilerle papaz olduk yine. Sevgilimde trip atıyor kaç gündür, olum çok seviyorum lan ben bu kızı ama hamile olduğunu söylüyor, bende inanmıyorum tabii, bu yüzden trip atıyor işte… Buradan sonrası karanlık sevgili okuyucu.

Bu iki ergen arkadaşımızın hayatını bir nebzede olsun hepimiz yaşadık. Ben fazlası ile yaşadım, iyi anlıyorum onları. Gençlik öyle bir yeldi ki, aklımızı almıştı o dönem. Ama bizim tek bir farkımız vardı bu gençlerden, bizler yani benim yaşımdakiler ve üstündekiler çok masum yaşadık bu gençliği. Yani tabii ki yaramazlıklarımız olurdu ama biz hata yaptığımızda bizi desteklemezlerdi, enseye ya da kafaya yada yüzümüze en kötü bir tokat yerdik ve aklımız başımıza gelirdi bir süre. Süreler ara ara olduğu için çok fazla yaramazlık yapma imkânımız da olmadı. Biz böyle yapamayız belki, yani kafasına bir tokat indiremeyiz ama madem internet denen bir mecraya sahibiz, hani çok övülen, her bilginin bulunabileceği bir mecra, oradan gerekli tavsiyeleri verme gibi bir amaç üstlenebiliriz. Bakıyorum da, aklı bir karış olan gençlerimize öyle öğütler veriliyor ki, hakikatten ağzım açık kalıyor. Bilemedim bir tek ben miyim burada doğrucu Davut ya da ben miyim arkadaş geri kafalı olan?

Velhasıl kelam sevgili okuyucu, ben bana yanlış gelen şeyleri buradan paylaşmaya devam edeceğim. Çünkü ben yapmaz isem bu böyle sürüp gidecek. İçinizden birileri, " ya sensin demi bir tek bunları düşünen", " ya bu herif kafayı yemiş!", " nelerin peşinde şuna bak!", " başka işimiz yoktu da bunlarla uğraşacağız.", " resmen saçmalamış!" gibi cümleler kurabilir onlara da saygı duyuyorum tabii ki ama böyle düşünen kişilerle zaten bir yere varamayacağımızı da biliyorum. O yüzden bu yazıyı okumalarını beklemiyorum. Bu yazı sağından solundan, ötesinden berisinden, neresinden bakarsan bak çok tutarlı bir yazı olmayabilir sevgili okuyucu ama bu yazıda bir sorun göreceksin. Teşekkürler sevgili okuyucu, yorduk senide buraya kadar...