Daha çok küçüktüm. Neyin iyi neyin kötü olduğunu belki ayırt edemeyecek kadar küçük. Dünyanın iyilikle kaplı olduğunu sanacak kadar da saftım.
Hayatım tam olarak ablamın bana zarar vermesiyle başladı
Ben o kadar saftım ki oyun sandığım şey meğersem sadece tacizden ibaretmiş. Sürekli beni köşelere çekmesi tamamen farklıymış. Belki de ikimizde küçüktük ikimizde saftık belki de o da başka bir şey sanıyordu ama her o yaptığında yapma derdim. Dinlemedi.. Daha sonra her şey çok farklı boyutlara geldi. Tahmin edemeyeceğim kadar farklı..
16 yaşındaydım. O kadar deli dolu, o kadar saftım ki...
Her şey gözüme çok güzel geliyordu. Sanki her insan iyilik meleğiymiş gibiydi. Ama öyle olmadı. Bir gün uyandım. Arkadaşlarımla buluştum. O gün o kadar çok mutluydum ki bu mutluluğum sonsuza kadar sürecek sandım ama öyle olmadı. Eve geldim babam ve annem vardı. O kadar mutluyum ki bunu herkes fark edebiliyordu. Her neyse annem gelip amcamın geleceğini söyledi. Bilgisayardan bir şeylere bakacakmış. Tamam dedim gelsin. Geldi. Bilgisayardan baktık bir şeylere. Daha sonra oda da sadece o ve ben vardım. İlk önce bacaklarıma dokundu. 
Bazen sorguluyorum neden ben diye ama işin içinden çıkamıyorum. O kadar güçsüz ve bitkinim ki ayakta sadece antidepresanlar sayesinde durabiliyorum.
Aradan 4 yıl geçti. Ve ben hala unutamadım. Acılarım gün geçtikçe artıyor. Son çare buraya yazmakta buldum. Belki rahatlarım, belki acılarım hafifler diye.İşte benim hayatımda böyle berbat. Okuduğunuz için teşekkür ederim
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar