Kirli Dünyanın Sessiz Melekleri

Bu benceyi yazmak aslında birşey değistirmeyecek. Hayvanlar biryerlerde acı çekmeye devam ediyorlar, birileri onları dövüyor hatta öldürüyor ve ben evde oturmuş bu benceyi yazıyorum. Hepsine elimi uzatamamak içimi acıtıyor. Yazmak, sitem etmek istiyorum.

Evcil hayvanlarınızı dövmeyin

Onları evlerinize alıyorsunuz ama yaramazlık yaptıklarında, eve pislediklerinde, eşyalarınıza zarar verdiklerinde dövüyor veya azarlıyorsunuz,cezalar veriyorsunuz. Eviniz, eşyalarınız bu kadar kıymetliyse veya tahammül edemiyorsanız almayın. Kimse sizi buna zorlamıyor.

Bir de köpeğini/kedisini dövdüğünü ya da azarladığını söyleyip sonrada aslında onu ne kadar çok sevdiğinden, hasta olduğunda başında beklediğinden, türlü fedakarlıklar yaptığından vs bahseden tipler var. Sen hayvan sevmiyorsun, sen evcilini sevmiyorsun. Sen şu dünyadaki en masum şeye el kaldırabiliyorsan kalbinde sevgi barındırıyor olamazsın.

Sokak hayvanlarını dövmeyin

Onların hayatı zaten zor. Bir parça yemek bulabilmek için kilometrelerce aç dolaşıyorlar, yazın su bulamıyorlar, kışın çok üşüyorlar. Birde sen itip kakıp, kovalıyorsun, eziyet ediyorsun. Yemek vermeyin kabul, su vermeyin kabul ama dövmeyin, kovalamayın, hor görmeyin. Onların size bir zararı yok. Sokakta yanına gelen ve bir parca sevgi yahut yiyecek bekleyen hayvandan iğrenen ve kovalayan insan, senden daha iğrenç bir varlık var mı?

Rabbim der ki; hayvanlar benim sessiz kullarımdır, şimdi zulme susuyorlar ama hesap günü konuşacaklar.

Okuduğunuz için teşekkürler.