İlkokul Öğretmenim Öz Güvenimi Yok Etti!

İlkokulda İken Uğradığım Şiddet ve Haksızlık

Küçük yaşta sınıfın gözleri önünde dayak yedim hiç yapmadığım bir şey yüzünden.

Daha 4. Sınıfa gidiyordum..

Öğlen arası eve gitmedim. O gün okulda kalmayı tercih ettim. Sınıfta 3 - 5 kişi oturduk bahçeye çıkmak için kalktık. O zamanlar okul nöbetçileri dışarı zorla çıkarıyordu öğrencileri. Ben lavaboya bir gidiyim dedim izin verdi. Diğer arkadaşlar dışarı çıktı. Zaten girdiğimle çıktığım bir oldu. Vazgeçtim girmedim. Dışarı çıktım.

Ders zamanı geldi ve sınıflara girdik..

Sınıfa girdiğimizde tahta karalanmış ve üstüne "küpra yaptı" yazmışlar. Sınıftakiler silmedi ve hocaya gösterelim dediler. Hoca sınıfa girdi.. Tabi herkes anlattı hocam tahtayı karalamışlar böyle böyle. Hoca öğlen sınıfta kalanlar çıksın tahtaya dedi ve herkesi ben dahil tahtaya topladı. Başladı sorguya.

Kim yaptı?

Sınıftaki bir arkadaşım -hocam x (ben) öğlen biz dışarı çıkarken içeri girdi dedi. Tabi ben şok.

Sen mi yaptın doğru söyle?

dedi. Hayır hocam ben yapmadım ben sadece lavaboya gittim geldim dedim. Baktı tebeşirlerden biri ıslak.

Haa demek ki sen yaptın bak tebeşir de ıslak

dedi.

Resmen tüm deliller beni gösterdi.

Hayır hayır ben yapmadım, zaten hemen çıktım

dedim.

Ve o an bir tokat yedim.

Her şey üstüme kaldı..

Doğru söyle sen yaptın değil mi itiraf et!..

Hayır ben yapmadım!

dedikçe sinirlendi. Tokatları arka arkaya indirdi. Ağlayarak

Hocam yemin ederim ben yapmadım

dedim defalarca. Sonra herkes açsın defterleri yazıları kontrol edecem dedi. Tek tek baktı tahtadaki yazı ile kıyasladı benim defteri didik didik etti ve

Bakın görüyor musunuz, A harfleri benziyor

dedi. Sonra defterimi yüzüme fırlattı. Ağlıyordum. Ben hiç yapmadığım birşeyden sorguya çekiliyor şiddet görüyordum. Yine tokatladı eline sopayı aldı avucumu şişirene kadar vurdu. Konuş!!! konuş!!!

Hıçkıra hıçkıra ağlıyordum ve hocam yemin ederim ben yapmadim ben yapmadım dedim. Hoca bu sefer sınıftakilere sordu

Başka giren var mıydı sınıfa?

diye. İki kişi girmiş ve yazının olmadığını söylediler. Buna hiçbir şey söylemedi.

Sonra oturdu yerine.

Evet seni bekliyoruz, itiraf edene kadar bekliyoruz

dedi. Sustuk. Herkes susuyor ve ben tahtadayim. Bir süre durdum ağlamaya başladım. hoca demesin mi

İşte bakın suçlu olmasa ağlamazdı suçlu ki ağlıyor

Tenefüs zili çaldı

Hoca

Şimdi gidiyorum devam edeceğiz

dedi. Ben yerime oturup hüngür ağlamaya başladım. Sınıftan bazıları olayı iyice anlamaya çalışıyordu sen yapmadıysan kim yaptı diye. İkinci derse girdik tahtaya çıktım. Sonra sınıftakiler hocam büşra'nın yazıları da benziyor tahtadakine deyip hocaya defterini gösterdiler. Kız ağlamıştı biraz. Hoca

Olabilir, yazı benzeyebilir!

deyip kızı oturttu. 😳

Ulan madem öyle neden bana yazı benzeyebilir demedin dayak manyağı ettin burada. Artık gerisini hatırlamıyorum. Kafam kazan gibi olmuştu. Tam 2 ders saati boyunca tahtada yemediğim sille kalmamıştı. Gururum ayaklar altında çiğnenmişti. Gözlerim sızlıyor, kafam kıpkırmızı ve ben donuk.. Bir ara hocanın bana

Sil şu burnunu!

diye bağırdığını hatırlıyorum. Gözyaşlarıma karışan burun akıntımı fark edememişim bile. O an utana utana mendilimi çıkarıp burnumu sildiğimi hiç unutmam.

Eve zor gittim. O gün ölmek istedim ama yapamadım. Evet çocuktum aklım ermiyordu, şikayet etmeliydim ama geçti. Ben o günden sonra sınıfta herkese karşı soğuk oldum arkadaşlarım olmadı. Öz güvenim yok oldu, hâlâ da yok. Ama bence bu yüzden.

VE SON OLARAK..

Öğretmenlerimiz bize doğruyu güzeli öğretmek ve iyi bir eğitim vermek için varlar. Şiddet ve dayak uygulamak için değil. Ne olursa olsun kim olursa olsun hiç kimse kimseye zulmetme hakkına sahip değildir. Çocuklarınızı iyi eğitin, iyi kişilere teslim edin. Sevgi gösterin, ilgi gösterin, öz güveni yok olmasın. Bunlar sizlerin elinde.