Sokak Düğünlerinde Deli Gömleği ile Dolaşmamak İçin Gerekçelerimiz Var

Tamam. Kabul. Evleniyorsunuz. Bir yastıkta kocayın inşallah. Eş, dost, akraba, konu komşuları da eğlendirmek istiyorsunuz. Ona da tamam. Peki ya bizden ne istiyorsunuz yahu?

Kimse bana maliyetten falan söz etmesin. Ev düğünlerinin çok daha pahalıya patladığına şahidim. O kadar milletin nerede ağırlanacağını, nasıl doyurulacak olduğunu, şehir dışından geleceklerin nerede kalacaklarını hesaba katmıyorum bile.

Tek kelimeyle DE- Lİ - Rİ - YO - RUM.

Gürültünüzü kimse çekmek zorunda değil

Her şeyden önce burası şehrin göbeği. Tüm mahalle sizin davul zurna eşliğinde gürültünüzü çekmek zorunda değil. Davul zurna olsa hadi bir yere kadar. Ya o profesyonel ses sistemlerinin ırzına geçen, elektro saz ve org eşliğinde, ne olduğu belirsiz müziklere ne demeli? Kırk yıllık sanatçı edasıyla ekoyu sonuna kadar açıp çığırtan adamlar. Vallahi bezdik. Kulaklarımızı tırmalamaya hakkınız yok.

Eğlence mi cenaze mi belli değil

Müzik niyetine çaldıklarınız eğlence amaçlı olsa neyse. Gören de düğün var sanacak! Meyhane havası onlar meyhane. Oyun havası diye kandırmışlar sizi.

Sokağı trafiğe kapatmak da neyin nesi?

Arabamı iki sokak öteye park edip, evime arka kapıdan girmek zorunda mıyım ben? Siz evlere sığamazken, sokaklara taşıyorsunuz diye ben sokağıma girmeyecek miyim? Plastik masa ve sandalyeler ile barikat kurup, araç trafiğine kapatma hakkını kim veriyor size? Acil hastaneye gitmem gerekse evimden çıkıp da arabama gidemeyeceğim. Apartmanın dış kapısında geberip giderim her halde.

Mahalle sakinlerinin iç dünyasından haberiniz var mı?

Elbette böyle bir günde eğlenmek hakkınız. Eğlendirmek, gururla gösteri yapmak da hakkınız. Ama yan sokakta yeni doğmuş bebeğini uyutabilmek için geberen bir anne var. Köşedeki binanın ikinci katında babasını yeni toprağa verip gelmiş, yas tutan bir adam var. Üç blok ötede, gece vardiyasında en ağır işlerde çalışıp evinde birkaç saat uyuyup dinlenerek tekrar işine gidecek bir işçi var. İki bina ötede yaşam savaşı veren yaşlı ve hasta bir kadın var. Karşı apartmanın giriş katında, doktorların en fazla 3-5 ay ömür biçtiği, günde birkaç saat uyku ve ilaçlarla ayakta durmaya çalışan bir adam var.

Silah sıkmak nasıl bir eğlence anlayışıdır?

Kaç masum can bu yüzden toprak altında bilmiyor musunuz? Kör bir kurşunun sizin eğlenceniz ile alakası olmayan bir evin camından içeri girip, birinin göğsüne saplanarak hayattan aldığını ne çabuk unuttunuz. Yüzlerce insanın iç içe yaşadığı bir ortamda havaya silah sıkmak, nasıl bir eğlencedir Allah aşkına? Üstelik bacak kadar çocukların eline veriyorsunuz. Silah düşmana sıkılır benim bildiğim.

Düğün dernek kurmak, eğlenmek, eğlendirmek hakkınıza kimsenin bir itirazı olamaz. Ama bir şartla. Çevrenizde yaşayanlara saygı göstermek zorundasınız. Kaldı ki, yaşadığınız yer ciritle at koşturduğunuz köyünüz değil, toplum kural ve sosyal yaşam yasalarına uymak zorunda olduğunuz bir kent.

Şimdi bu cümlemden sonra alınganlık yapıp, köylü kentli ayrımcılığından söz etmeyin sakın. İster köyden göçmüş olun, ister sosyetenin göbeğinden, farklı kültürlerde, farklı görüşlerde, farklı şekillerde yaşıyor olmamız, sosyal olmak adına kimsenin hakkına ve özgürlüğüne saygısızlık etmeyi gerektirmez. İnsan olduğumuzu ve insanca yaşamaya hakkımız olduğunu göz ardı etmemek gerek.

Kaldı ki, o sokak, o mahalle, o köy, o kasaba, babanızın tapulu arazisi değil. Öyle bile olsa, kimsenin kimseyi eğlenceyi abartarak, rahatsız etmeye hakkı olamaz.

Biraz önce bir haber okudum. Umarım doğrudur. Aynen paylaşıyorum.

"Gaziantep'te, 20 Ağustos günü sokakta yapılan kına gecesine yönelik yapılan ve 56 kişinin yaşamını yitirdiği canlı bomba saldırısının ardından İçişleri Bakanlığı kararıyla sokaklarda yapılacak düğün, nişan ve kına gecesi etkinlikleri yasaklandı." (Sözcü / 02.09.2016)

Sevgiyle kalın.

#Rüzgar