Çocukları Ürkütülmüş Bir Dünyanın Rengi Mavi Olsa Ne Yazar?

Size bu bencemde hayatın yaşayan ve gülen yüzü olan çocukların birde ağlayan yüzünü hatırlatmak istiyorum.

Yaşlılık=ölüm

Bebeklik=yaşam

Ömür dediğin şey bu resimdeki parmakların kesiştiği çizgi kadardır. Peki ya o çizgide ne var ?

Cevap ; çocukluk, gençlik ve yetişkinlik evresi.

Bunların içinde en masum ve çaresiz olan evre hangisidir diye sorsam sanırım hepiniz bebeklik ve çocukluk dediğinizi duyar gibiyim.

Şimdi sorgulayalım madem en masum be çaresiz bir dönem, peki çocuklar için ne yaptık, ne yapıyoruz?

Size şu resimler bir şey ifade ediyor mu?

Ve şu...

Ve şu...

Ağaç yaşken eğilir sözünü hepimiz biliyoruz. Peki bu ağaç nasıl eğilir ve asıl anlatılmak istenen çocuklukta alabileceğimiz bilgi, şefkat, sevgi, öz güveni verebiliyor muyuz bir sorgulayalım. Çıkan sonuca göre içler acısı bir durum. Şu an dünyada onlarca yerde savaş var ve şiddet, istismar.

İstismara uğrayan çocukların %35 i 11 yaş altı. Yetim kalan, sömürülen, oyun çağında çalıştırılan köle yapılan , yok sayılan bir çocukluk çıkıyor.

Henüz sevginin, özverinin ve hoşgörünün bile ne olduğunu bilmeyen nesil nasıl olur da çocuklara sahip çıkacak.

Dünyadaki acıyı tanımlamak isterseniz açlıkla sefaletle ağlayan bir çocuğu gösterebilirim.

İnsanlık şu an bitme noktasında ve gelecek nesillere bırakılacak bir umuttan söz etmek çok zor.

Bu gidişe bir dur demek için daha bilinçli olunmalı.

Sabırla okuyup, dinlediğiniz için teşekkürler.. @ByGoogle