Bayram Gerçekten Bayram Gibi Mi Yaşanıyor? Hiç Sanmıyorum!

Hani hep derler ye büyüklerimiz nerede o eski bayramlar diye , peki neden öyle düşünüyorlar ?

Ne güzel sevinç, ne güzel heyecan kaplardı içimizi bayram yaklaştıkça, sabahı zor ederdik. Babalar gelirdi bayram namazından, evde herkes sıralanır bayramlaşırdı, evdeki o bayram havası anlatılmaz harikaydı. "Bir huzur eserdi ılık ılık, içler sıcacıktı, ah o bayram kahvaltısı..." O heyecanı ve mutluluğu hatırlıyor musunuz ? Ben artık o tadı alamıyorum... Annelerin bütün yavrularını ak pak yapıp, tertemiz bayramlıkları giydirip yolcu etmesi bile ne kadar duygu doluydu.

Çocuklar her kapıda “Bayramınız mübarek olsun teyzeciğim amcacığım!” der çantalarını şekerle parayla doldururdu… (Şimdi çocuklar kapı çalmaya korkar oldular)

Şimdi mi? Şimdiyi hiç sormayın…

Anne, baba buradaysa gidiliyor tabii ama yine de kardeşlerin kaçı bir arada? Ne gidilen yerde tat var, ne de bizlerde… Çocukları korkumuzdan dışarı salamıyoruz. Kapıyı çalana bile kapıyı açmadığımız oluyor. Anne ve babaların gözleri yollarda, “Gelen de sağolsun, gelmeyen de.” diyorlar ama aslında gözleri kapıda ve her yerde olmayanları arıyor...

Büyüklerimiz unutmayalım ve onları üzmeyelim, herkese şimdiden iyi bayramlar.