Özlenesi Çocukluğumuz ve Oynadığımız Oyunlar

Merhaba güzel insanlar bu bencede sizlerle ne kadar şanslı olduğumdan/olduğumuzdan bahsetmek istiyorum. Şu an ne durumda olursak olalım bir çoğumuz -yakın bir geçmişte doğmamış bir çoğumuz- güzel bir çocukluk geçirmiştir çünkü teknolojinin o çok muhteşem ürünleri bizim çocukluğumuzu hapis edememişti.

Ben yaşım gereği çocukluğumda bu teknolojiye teğet geçenlerdenim. Etrafımdaki üçten on üçe tüm çocuklara baktığım zaman 'iyi ki' diyorum 'iyi ki teğet geçmiş' Çünkü biz tabletten manzara fotoğraflarına bakmaktansa dışarı çıkar güneş batana kadar o manzaranın altında oynardık. İnternetten kedi videoları izlememize gerek yoktu zaten hergün onlardan birini bulur mıncırırdık. Whatsapp gruplarına hiç ihtiyacımız olmazdı, akşam ezanına kadar komşu çocukları ile konuşacağımızı konuşurduk. Evde "canım sıkılıyor" diye dolanmazdık, en büyük masrafımız da bir çerez bir tetris olurdu yahu, iki bin liralık bir şey istediğimi hatırlamıyorum ben 😄

Benim çocukluğumda yaptığımız şebeklikler, oynadığımız oyunlardan bir kaçı bunlardı;

İsim Şehir

Komşu çocukları, kuzenler, eve bir misafir geldiğinde biz çocuklar toplaşır hemen kağıt kalemleri hazırlardık. Kimin birinci olduğu önemli değildi, önemli olan oynarkenki tatlı çekişme ve eğlenmekti.

Beş Taş

Evet mahalleli bu oyunu oynarken hep beni de çağırırdı çünkü bir beceremezdim şu taşları tutmayı😄 Beşlere kadar gelebilen insan olağanüstü güçlere sahipti benim için.

Taso

Bizim mahallede bir çocuk vardı koca bir bir torba taso biriktirmişti ama onları öyle kolay kolay ortaya dökmezdi bizim yalvarmalarımız sonucunda Mehter Marşı eşliğinde çıkarırdı azıcık oynardık 😂 Kim bilir belki şu an bunu okuyordur. Ali! Eğer okuyorsan ne yaptın o tasoları?

Misket

Açıkçası sanırım ben bu misket oyununa yetişemedim ya da bizim çocuklar oynamıyordu fakat benden büyük kuzenlerimin misket oynadıklarını hatırlarım çok istediğim için bir filesini de vermişlerdi bana hala saklarım 😊

Beyblade ya da Beybilet :)

Bu benim en sevdiğim oyunlardandı 😍 Genelde erkekler oynadığı için babam almamıştı bana başta ben de mahalleninkilerden ödünç alırdım sonra bir çocuğunkini yanlışlıkla kırmıştım beni mahalle boyu koşturmuştu. Buradan o çocuğa da sesleniyorum

Mehmet! Ben seni çok sevmiştim sen neden bena beyle yaptın? 😄

Tetris

Tabi ki biz de teknolojiden tamamen soyutlanmış değildik hepimizin elinde son model birer tetris oyuncağı vardı. Sonraları sanal bebek çıkınca papucu dama atılmıştı 😥

Atari

Hayatımda babamın bu oyunu eve getirdiği zamanki kadar çok sevinmemişimdir sanırım. Düşünsenize tabancayla uzaktan kuş vuruyorsun büyü gibi! 😄 Başında ve sonunda çıkan bu köpeğe de hep gıcık olmuşumdur.

Her çocuk gibi biz de zillere basıp basıp kaçınca mutlu olurduk.

Balkona saklanıp yoldan geçenlere elimize ne geçerse atardık. Bir kilo eriği öyle bitirip içinde uçan terlik imgelerinin geçtiği şiir gibi bir dayak yediğimi bilirim. Körebeler, saklambaçlar, mendil kapmacalar, çamurdan yemek yapmalar ve daha sayamadığım milyon tane oyunla çok güzeldi, çok güzeldik.

Ben hiç bir zaman evcilik oynayan, Barbie bebek isteyen bir kız olamadım.O yüzden bu oyunları uzun uzun yazmadım ama yine dönsem çocukluğuma, yine erkekler tarafından beybilet yarışına alınmadığım için ağlayan erkek fatma olurdum heralde, pişman değilim 😄

Ne olursa olsun, eğer çocukluğunuzu dört duvar arasında gün boyunca kafanızı eğerek bir yere bakarak değil de, gökyüzünün altında koşup eğelenerek biraz da pislenerek geçirdiyseniz en bir şanslılardansınız bence.

Hayatınızın, zile basıp kaçtığınız o anda hissettiğiniz gibi heyecanlı, aldığınız cipste taso çıkmış gibi musmutlu geçmesi dileğiyle sevgiyle kalın ✋