O Bebek Bir Katil!

Masum Bencillik


Okuduğum bir kitap bebeklerin ilk var oldukları aylarda kendinden bağımsız bir ortam, baska bireyler olduğunun farkında değillerdir diyordu. Kısaca bebek her şeyin kendinden ibaret olduğunu düşünüyor.


O Bebek Bir Katil!


Belki de bana öyle geliyor ama bebeklerin dışa en çok yansıyan ifadesi şaşkınlık. Gülerken de şaşkınlar, ağlarken de. Onlar kendilerinden bağımsız bir dünyayı keşfederken ne kadar da masumlar...



Biz yetişkinlerin monotonlaşan hayatlarında şaşırtıcı şeyler çok nadir olurken bir bebek ilk kez kedi gördüğünde şaşırıyor.



İlk kez kar görüyor, ilk kez başka bir bebek görüyor ve bazı şeyler ona kahkaha attırsa bile gülerken de şaşkın ifade yüzünde oluyor daima.


Son zamanlarda bu sitede veya her hangi bir yerde bebeklerin fotoğraflarıyla karşılaştığım zaman o saf yüzlere baktığımda aklıma gelen ilk şey masumiyet. Ama bir kaç saniye sonra onun gelecekte ne olacağını sorguladığımı fark ettim.




Dünyanın en azılı katilleri dünyayı tanırken kucaktan kucağa öpülüp sevilen masum birer insandı.



Hayatlarımızda o kadar çok nefret ettiğimiz insan var ki... Bebekliğini görsek hepimiz kucağımıza alıp severdik nefret duyduklarımızı.


O Bebek Bir Katil!



Bu yazıyı biraz da kendi psikolojimi rahatlatmak için yazıyorum. Yazdıkca o düşüncelerden arınmak istiyorum... O fotoğraflarda toplumun yaratacağı bencilliği, toplum yaratacağı katili, empati yoksununu, sömürgeciyi görmek istemiyorum.



Bebek sadece bebektir.


Bunu hissetmemiz için bir parça barış yeterli. Yetişkinler bir zamanlar bebek olduklarını her saniye hatırlasa bugün omuzlarına yükledikleri o ağırlığın ne kadar da saçma olduğunu anlayacaklar.



Masum kalsaydık bugünkü kötülüğü var edemezdik. O halde neden bugünkü gibi olmakta direniyoruz?


O Bebek Bir Katil!



Masum bir bebekten katil yaratan biziz, suçluyuz.


O Bebek Bir Katil!
Cevapla