Aşklar ve Arabesk Hayaller Senfoni Orkestrası

Tv de görüp "ya nerde o eski sevdalar abi" dediğiniz filmler, roman okuyan kaldıysa kelimelerde saklı görülmesi imkansız aşklar, sevgilisini yıllarca bekleyen kadınlar ve erkekler... Sahi ya neredeler?

Bir ince tel maşa alyans ile sözlenenen fakir çiçek abbas vardı hayatımızda.

Umudu için yemeden içmeden biriktirdiği dünyasını sevdası için feda eden bir garip dolmuş şoförüydü sevdiğimiz. Tıpkı onun gibi bizim de odalarımızın duvarları kireçli, tavanında beşe on kalasların taşıdığı gecekondularımızda kışın soba kokan, yazın bahçesinde komşularla çaylar içip muhabbetler ettiğimiz harika günlerimiz vardı. Ayakkabımız yırtılınca ve ya dondurma almaya paramız yetmediğinde ağlardık o zaman, şimdi ki gibi yeni model telefonlar veya arabalar için değil.

Nasıl olduda bu noktaya geldik, nerde hata yaptık ya da ne yapmadık da bu kadar yalnızlığa?

Çaresizliğe mahkum ettik kendimizi. Evet tv ve internet bizi değiştirdi der gibi olacaksınız ama benim merak ettiğim biz nasıl kaybettik kendimizi?

Aşkı evlenme programlarında, heyecanı survivorda aramadan önceki zamanlarımızı kastediyorum.

Hani sevdiğinin gözleri senin gözlerine değmesin diye korkup aynı otobüse binemediğin, bakklada markette görsen yolunu değiştirdiğin, elini tutsa mahşeri hissetiğin o zamanlardan bahsediyorum.

Evin ve arabanla gerdeğe girilmeyen yıllardı. Sağlam karakterin ve elinde altın bir bileziğin varsa eşik atladığın, damat olduğun, güvey olduğun o yıllar. Tatil için kredi çekilmezdi mesela, varsa yapılırdı. O da bir tatil köyü, olmassa pansiyon, hiç olmadı iki gün sürer fazlası için kalpler kırılmazdı.

Hemşirenin doktor olanı, öğretmenin ise kpss ile koca aramadığı güzel yıllardı.

Sabun köpüğünden bahaneler üretilmez, kişi kürkü ile değerlendirilmez mensubu olduğu ahlak üzerine ederlenirdi.

Şimdi tıpkı geçenlerde merak edip de uğradığım eski mahallemdeki yerine apartman dikilen o koca ceviz ağacı gibi adı sevdaların. Üstüne koca bir betonun ağırlığı ve cansızlığı, içinde birbirini tanımayan onlarca insanın dünyacıkları var.