Boşanmış Kadınların Yaşamları

Aşık olmak, nişanlanmak, evlenip yuva kurmak, başlangıçta ne kadar da kulağa hoş geliyor değil mi? Hepimiz duyunca bir empati yapar o günün gelmesini hayal ederiz . Evlilik; Ne kadar da hoş bir kavramdır oysa ki, düzenli seks, planlı tatiller, yatağını paylaşmaya mecbur olduğun sevdiğin ( erkeğin/ kadının) herşeyin oluyor bir anda. Sonra müphem düşüncelerle fonksiyonlar tepetaklak oluveriyor. Akabinde mutsuz evliliklerle entegre olmuş hayatlar.

Genelde zeki, akıllı kadınların boşandığı görülse de akıllarda bir soru işareti beliriyor.

Nasıl oluyor da bu akıllı ve zeki kadınların sağduyuları böyle yanlış kararlar vermelerine yol açar?

Evlilikte yaptığı bazı işlemlerden, eski soyadına dönmeye çalışan kadının hazin koşuşturması. Ehliyet, pasaport, yeni kimlik banka kredi kaartları, yaşadığı adres, vs. teferruat gerektiren eylemlerle bir kaç ayı gidebiliyor. Çünkü bunları yeniden güncellemesi için boşanma kararını beklemesi şart dolayısı ile bir kaç ay mahkemeyi beklemesi de ...

Sadece bürokratik sorunlar değil, gelelim bir diğer konuya. Ülkemizde genelde kadınlar işlerinden feragat edip evliliği seçmiş bulundukları için , kendi ayakları üzerinde duramayıp yalpalayıp düşebilmektedir, başkalarından medet uman kadınlar bir başka evliliği bile düşünebilmekte hatta ve hatta eski eşiyle barışma isteklerine bile cevap vermeyi akıllarına getirebilmektedir, bu yüzden ne diyoruz kadınlar evlenseniz bile işinizden feragat etmeyin eylemeyin.

Bazı kadınlar iş hayatına kaldıkları yerden devam etmeyi seçer.

Fakat tecrübeli olsa da yıllar geçmiş, bir çok şey değişmiş ve asıl yapması gereken işin çok altındaki bir makamı kabul etmek zorundadırlar (elden bişey gelmiyor ne yazık ki ama durum bu:( )

Bir başka konu da iş hayatında, özel hayatında, kişisel yaşamına ilişkin bilgi verme süreçleri süregidecek ikinci bir evliliği yapana dek durum.

Geldik toplulumuzdaki kalıplaşmış önyargılara; ''Yuvayı yapan da yıkan da kadındır bu yüzden de kadın boşandığı için suçludur , dayakta yese , kafa gözü de yarılsa sabretmesi elzemdi'' cümle kalıplarını her yerde duyacak olmaları onların psikiyatrilerle kanka olmalarına yol açacaktır.

Ne yazık ki değişmeyen atılamayan ya da aldırılamayan illet ön yargılara hazırlıklı olmaları gerektiğini belleğine kazıyan kadınlarımız bunlara kulak asmadan yaşamaya çalışıp kim bilir ne zorluklarla yaşayacak ve hatta karşısına en uyumlu olabileceği erkeğe bile en gaddar bakışlarını savurmaktan bıkmayacaktır.

Okumayı seven kadınlarımız

Ellen Sue Stern'le tanışacak ve bir rehper gibi yol göstermesine imkan tanıyacaktır. Hemen hatırlatalım '' Sil Baştan'' adlı kitabında tecrübelerini bir bir sıralıyor okumakta fayda var.

Ne diyor Ellen ablamız ; Sevip kaybetmek , hiç sevmemekten çok daha iyidir'' çok da doğru söylüyor. Kitabı boşanan kadınlar için günlük bir rehper olarak hazırlanmış. Kadınlar ağlamakla gün geçmez diyoruz ve bir başka konuya geçiyoruz

Boşanan kadının ailesi en büyük sorundur toplulumuzda.

Nereye gdiyorsun? Kimle çıkıyorsun? Hangi arkadaş bu? diye süregiden soru kalıplarına cevap verme zorunluluğu olan kadın bir anda kendini istenmeyen biri gibi düşünebiliyor. Bir süre erkek arkadaştan bile uzak kalmaya yol açan bu durum , evliliğin sanki sadece kadınlar üzerinde bulunan bir zırh işlevi olduğunu, aileden kadına bir empoze etme eğilimi baş gösteriyor.

Boşanan kadın aslında kendi kendinin sahbidir o kalbi kırık bir kadın çoğu zaman kendi kendidin sahibi bir erkek, zorluklara göğüs geren iki hayatın da zorlu süreçlerine katlanan aslında bir mağdur.

Boşanan kadın aslında tecrübelidir, bazen sinirli, bazen depresif, çoğu zaman da sevecen, sevgiye muhtaç ve alıngan.

Bir an umuda bağlayan birini hayatının orjini yapıp onunla bütünleşirken akabinde gelen ailem seninle evlenmeme izin vermiyor gibi vurucu kelimeler yumağıyla karşılaşan kadındır boşanmış kadın. Yine de pes etmez sevmekten değer vermekten onun hiç suçu yokken bedbaht bir evliliği sürdürmemekten ileri gelen kavramın yapıştırılmasını o istememiştir hiç bir zaman , nerden bilecek nasıl biriyle evlendiğini ya da piyango deyip ne çıkarsa bahtıma felsefesiyle evinde oturmamaksa tek suçu buna önyargıyla yaklaşan toplumun yarın bir gün boşanmayacağının garantisini verebilmeli esasen.

Neyse ki her nesil kendi düşünüş biçimleri ve türlü türü vizyonlar getiriyor topluma . Eski nesiller gibi bakmadığımız için (ya da umuyorum ki bakmıyoruzdur) olaylara biraz daha önyargılar yumağını hafifletebiliyoruz.

Boşanan kadınlara farklı perspektiflerle yaklaşmayın . Sağlıcakla kalın...