Aslında Hepimiz Birer Engelli Adayıyız!

Bu hayatta sürekli kendi şikayetlerimizi ortaya koyarak dert yanıyoruz. Özellikle de sosyal yaşamda; toplu taşıma araçları kalabalık, metrobüsler yeterli değil, yeterli park alanları mevcut değil gibi birçok problemi sıralar dururuz. Peki etrafınıza baktığınızda engelli vatandaşlarımızı görebilen var mı? Binlerce engelli vatandaşımız varken, dışarıda gördüğümüz sayı sizce de çok az değil mi?

Evet maalesef sosyal yaşam alanlarında sayıları çok az. Bunun birçok nedeni var; insanların bilinçsiz ve bencil davranışları, alay geçebilecek potansiyelleri, ülkedeki imkansızlıklar, işverenlerin önyargılı olması ve yetersiz eğitim. Bunlar gibi daha sayamadığım bir çok etken onların hayatlarını evlerinde geçirmelerine sebep oluyor.

Onlardan birini gördüğümüzde acıyormuş gibi bakmak ve bunu onlara yansıtmak yaptığımız en kötü davranışlardan birisidir. Elbette yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmeliyiz fakat bunu acıdığımızdan değil, gerçekten insani bir görev olduğunu samimi bir şekilde hissettirerek yapmalıyız...

Engelliye acıyarak değil; hayranlıkla bakmalıyız. Çünkü bizim onun gibi engelimiz olmamasına karşın daha engelli gibi davranıyoruz.

İnsanların bilinçsiz ve bencil davranışları

Özellikle AVM, okul,hastane gibi yerlerde sıkça rastladığımız bu durum gerçekten içler acısı...

Toplu taşıma araçlarında gördüğümüz bu tür bencilliklere rastlamak hiç de şaşırtmıyor artık bizi. Yatağında rahat uyuyamayan insanlarımız , yer vermemek adına maalesef uyku numarası yapabiliyordu. Geçenlerde bizzat şahit olduğum bu olay ise cidden yok artık dedirtecek düzeyde. Engelli vatandaşımız ayakta durmaya çalışırken, bu şekilde oturan 2 genci bizzat uyarmıştım...

Düşüncesiz ve bilinçsiz vatandaşımız herhalde arabasının içinden geçileceğini falan sanıyor..

Sırf park edilecek yer yok diye, engelli vatandaşlarımız için yapılan bu yolları bu şekilde işgal edebilen insanları görmek sizi de çıldırtmıyor mu?

Manav , bakkal, market gibi dükkanların önlerinde sıkça gördüğümüz bir durum...Acaba o sarı yolun ne işe yaradığını biliyorlar mı?

Engelliler fark edilmeyi bekler.

Sadece kendimizi düşünmek, onları yok saymak , bizim işimiz o an hallosun da gerisinin önemi yok bencilliğine düşmek, insanlarımızın en büyük problemlerinden biri...Bu tür insanları gördüğünüzde onları uyarmaktan bıkmayın, bu tür yollar üzerinde park edilmiş araçları gördüğünüzde şikayet etmekten kaçınmayın. Unutmayın ki engelli vatandaşlarımız için hayatı kolaylaştırmak bizlerin elinde..

Ülkemizdeki imkansızlıklar

Özellikle toplu taşıma araçlarındaki bu imkan çok yeterli düzeyde değil. Daha çok araçta bu özelliğin olması için belediyelerin daha çok olanak sağlaması gerekiyor.

Bu tür üstgeçitlerimiz olduğu sürece engelli vatandaşlarımızın dışarıya çıkmasını nasıl bekleyebiliriz ki?

Ülkemizin çoğu yerinde engelli kaldırımları ve yolları mevcut değil... Maalesef olan yerlerde de bu yollarda böyle direkler bulunuyor..Güler misiniz ağlar mısınız?

Özellikle karşıdan karşıya geçişlerde önemli bir rol oynayan bu sistemin kullanılması çok önemli. Her yerde görmeliyiz bu uygulamayı.

Engeli olmayan bir bireyin bile zor geçebileceği bu yerden engelli vatandaşımızın geçmesini nasıl bekleyebiliyorlar gerçekten merak ediyorum..Belediyelerin buna çözüm bulmaları gerekiyor....

Bu tür problemler dışında eminim daha birçok sorun vardır. Son olarak eğitim ve işverenlerin önyargılarına da değinmek istiyorum..

Eğitim konusunda maalesef birçok eksiklik var.

Okulların az olması, bu alanda kendini geliştirmiş öğretmenlerin yeterli sayıda olmayışı , ailelerin çocuklarını okula göndermek istememeleri gibi birçok temel etken mevcut. Halbuki bu vatandaşlarımızın hiçbirimizden farkı yok. Özellikle resim,müzik,edebiyat ve spor konusunda üst düzey yeteneklere sahipler ve bunların keşfedilmesini bekliyorlar. Onları bu konuda uygun eğitim alabileceği yerlere yönlendirmemiz gerekiyor....

İşverenlerin ön yargıları konusu ise benim en çok sinirlendiğim konulardan biridir.

Onların bu önyargıları nedeniyle eğitim görmüş engelli vatandaşlarımız bile iş bulmakta sıkıntılar yaşıyor. Daha az verim alabileceğini sanıyorlar fakat bilmiyorlar ki onlar işine daha çok emek harcıyorlar ve bunu severek yapıyorlar.

Toplum olarak bu konuda daha çok bilinçli olmalıyız ve farkındalık yaratmalıyız. Sosyal yaşam içinde onların hayatlarını kolaylaştırmak için elimizden geleni yapmalıyız ve aramızda oldukları için mutlu olmalıyız. Kendimizi onların yerine koyup o şekilde hareket etmeliyiz.

Unutmayın, Hepimiz Birer Engelli Adayıyız !!!

Okuduğunuz için teşekkür ederim....