Hepinizi Seviyorum

Günaydın, neşeniz bol olsun. :) :) İlginç bir başlık oldu sanırım. Söze bu şekilde girmek istedim.

İnsan kendini çoğu zaman özel hissetmek ister, sevildiğini, hatırlandığını duymak, bilmek ister. Kaçımız sevildiğini,önemsendiğini, ya da farkedildiğini düşünüyor? Belki de çok azımız...

Elbette her gün sevgi sözcükleriyle uyananlar vardır

Onları buna dahil etmiyorum. Maalesef bazılarımız onlar kadar şanslı olamıyor. Kimimiz iş, okul yoğunluğuyla uğraşıyor, kimimiz tezini, makalelerini yazmakla meşgul, kimimiz ise bütün gün evde sıkılıp bunalıma girmekte. Bunlar daha da çoğaltılabilir. Yani demek istediğim bir şekilde herkes bir şeylerle meşgul, bir şeyleri unutmuş durumda. Her ne olursa olsun ne kadar yoğun olduğumuzun, ya da kendimizi hayattan soyutladığımızın önemi yok.

İnsan tüm bunların arasından zaman zaman sıyrılıp bir "of " çekebiliyor. İşte tam bu anlarda size sevildiğinizi hissettiren bir mesaj, bir telefon, bir ses ya da ne bileyim bir bakış beklentisi için de olmasak bile aslında ihtiyacımız olan tek şey bazen tam da bu oluyor.Seni seviyorum, seni önemsiyorum, seni hatırlıyorum, bunları söylemek bu kadar zor birşey değil emin olun. Sadece bir kaç saniyenizi ya da dakikanızı alabilen fakat hem sizi hem karşınızdaki insanı ya da insanları uzun sürede mutlu edebilen şeyler. Evet belki tek bir sözcük ama etkisi büyük.

İşte Şu an açın bir telefon annenizi, kardeşinizi ya da komşunuzu artık kimi kendinize yakın görüyorsanız arayın ve onu ne kadar sevdiğinizi söyleyin.

Uzun süredir arayıp sormadığınız bir yakınınızı, akrabanızı, dostunuzu, öğretmeninizi veyahut kuş olduğunuz birini arayın, mesaj atın, halini hatırını sorun, vaktiniz varsa bir kahve içmeyi teklif edin. İnanın bunu denediğinizde hem siz hem karşınızdaki inanılmaz bir enerji içinde olacak ve bundan büyük zevk duyacaksınız.

Küçük bir jest yapın bazen. İlla ki maddi birşey olmak zorunda değil. Ne bileyim mesela kahvaltıyı her gün anneniz hazırlıyordur fakat bu sabah vaktiniz vardır, bu defa kalkın ve kahvaltıyı siz hazırlayın. Her sabah iş ya da okul için farketmez farklı amaçlarla dışarı çıkıyoruz, bugün bir değişiklik yapın ve sokağımızı süpüren çöpçü abimize, amcamıza, çalışanımıza selam verin, günaydın ve kolay gelsin diyin. Tanımadığınız insanlara gülümseyin, otobüste, metroda, parkta, yolda, farketmez. İnsanları önemseyin, farkedin.

Bunlar çok zor şeyler değil ama kaçımız yapıyor ya da bunları yapıyor muyuz?

Belki bunları okurken içinizden "Aaa ben bunları zaten yapıyorum ya da aa çöpçüye de hiç dikkat etmemiştim, gerçekten var mıydı acaba her sabah kapımı süpüren biri ? " diyeniniz de olacaktır. Belki de bir kaçınız bunlardan banane diyecektir. Fakat şunun bilincinde olmalıyız: Evet hepimiz bir birey olarak dünyaya geliyoruz fakat toplum olarak yaşıyoruz. Hepimiz bir bütünlük oluşturuyoruz. Aksini iddia etsek bile farkında olmadan hepimiz farklı alanlarda birbirimize dayanıyoruz, destek oluyoruz, tütünüyoruz.

Ne kadar birbirimizle sağlıklı ilişkiler kurarsak, etkileşim içinde olursak, o kadar güçlü bir toplum olabiliriz. Her gün, çok değil sadece bir molanızı bunun gibi şeylere ayırın. İnanın hem toplumdaki yeriniz farklılaşır, insanlar size daha olumlu bir gözle bakmaya başlar hem de ruhen, bedenen kendinizi daha pozitif, daha sağlıklı, daha güçlü, daha mutlu hissedersiniz.

İlk bencemdi, umarım size hitap etmiş ve beğenmişsinizdir. Sağlıcakla kalın, hepinizi çok seviyorum. Siz önemlisiniz, bunu unutmayın. :)