Sadece Biraz Sevgi!

Bu sefer farklılıklarımızdan bahsetmek istiyorum. Birbirimizi gruplandırmamızdan, maskelerimizin arkasında gizlediklerimizden konuşalım birazda. Sitede bu konu hakkında hergün çok fazla soru açıldığını biliyorum. Bu konuda bence paylaşan arkadaşlarda var, fakat ben kendi yorumum ile tekrar sizlerle paylaşmak istiyorum. Belki aynı hamuru tekrar yoğurup önünüze koymuş olacağım, fakat bu konuda birşeyler yazmadan geçmek istemiyorum.

Bizler görünüş olarak, inanış olarak, karakter olarak ve birçok bakımdan birbirinden farklı olan bireyleriz. Ortak noktamızdan biri, her birimizin birer birey olması. Hepimiz birere ailede dünyaya geldik, Bazılarımız iyi birer insan olurken bazılarımız kötü insanlar olduk. Birbirimizi etnik köken, cinsiyet, inanış, görünüşümüz, mesleğimiz, eşcinsel olmamız ve daha bunun gibi birçok kategoride gruplandırdık. Benim eğilmek istediğim konu eşcinsellik.

Eşcinselliğin nasıl olduğunu, seçim olmadığını anlatarak konuyu uzatmak istemiyorum.

Ben dini inançlarına değer veren bir ailede dünyaya geldim. Kuzenlerimle, dedemlerle yakın yerlerde oturduğumuzdan, kalabalık bir ailem oldu ve iyi bir çocukluk geçirdim. Onbir yaşımdayken okuldan bir erkekten hoşlanıyordum fakat tabiki bunu ona söylemedim. O zaman ne olduğunu anlamlandıramamıştım bile, ne yapıyorum ben yahu demem iki senemi aldı. Yetiştirilme tarzım bana bunu söyletiyordu ve bundan kaçmam gerektiğini bunun yanlış olduğunu düşündüm.
Liseye başladığımda bastırmaya çalıştığım duygularım tekrar kendini göstermeye başladı. Halbuki bunu bastırmak için o kadar uğraşmıştım ben, o kadar acı çekmiştim. Tekrar bunları yaşamaktan korktum ve hislerimden kaçtım bir sene boyunca. Sonunda fark ettimki, kendimi anlamam gerek. Ben neyim, niye bana böyle oluyor ? Acaba lanetlimiyim ben ? Neden diğer insanların sevmediği ve değer vermediği biri oluyorum ben ? Kendime bunları sorarken, bir yandanda araştırmaya başladım ve kabullenme sürecim burada başladı zaten.

İlmeği boyunlarımıza geçirmeden önce kimsenin böyle seçimler yapmadığını bilmenizi istiyorum. Kültürümüz belki bizleri kabullenemiyor, ya da inanışımız kabul edemiyor olabilir bizi. Kendi içinizde düşünmenizi istiyorum. Bizler, bizden nefret edenlere neler yapıyoruz ?

İhtiyacımız olan sadece biraz sevgi.

Bu sadece eşcinsellere gösterilmesi gereken bir ayrıcalık değil. Herkese karşı sevgi. Kendinize karşı sevgi. Başkalarının farklılıklarına karşı sevgi istiyorum. Henüz kendine ne olduğunu sorgulayan ufacık bir çocuğun, eşcinsel olduğu için ailesi tarafından dışlanmasını ya da toplumda yok sayılmasını hazmedemiyorum. Onunda sevilmeye hakkı olduğunu geçtim, onunda sevilmeye ihtiyacı olduğunu, onu yok ettikten sonra mı anlayacağız. Belki üzülürüz bile, ama iş işten geçmiş olur.

Eğer yukarıdaki kısa filmleri izlediyseniz, anlatmak istediğimi tamamen anlamışsınızdır.

Herşeyi bir kalıba koymadan sevebildiğimiz zaman, dünya daha güzel bir yer olacak.

Bir insanı olduğundan başka birisi yapamazsın, ama onu o şekilde kabul edip sevebilirsin.
Aslında bu bence biraz benim içimi dökmek için yer aradığımdan oldu sanırım. Tam bir bence olduğu söylenemez ama beni rahatlatmadı da diyemem.

Sadece biraz sevgi dileği ile...

Okuyan herkese teşekkürlerimi sunarım.