İnsanlık Nereye Gidiyor?

Soru gayet açık ; Nereye gidiyor bu insanlığın hali ?

Herkes kendi kafasında yaşar olmuş. Herkes herkesle samimi ama kimse kimsenin umurunda değil. Yalan sevgilelerle yaşıyor, sonra da asıl sevginin ne olduğunu unutuyoruz. Sadece kendimizi, kendi çıkarlarımızı, kendi dertlerimizi düşünüyoruz. Taşıdığımız kalbi her geçen gün biraz daha taşa çeviriyoruz.

Nerede kaldı o eski koca yürekli insanlar? Eskiden her şey daha güzeldi. Herkes daha cömertti daha güleryüzlü ve daha merhametliydi. İnsanlarda "merhamet" denen duygu vardı. Ama şimdi sokakta yanınıza gelen kediyi sevmeye mahrumsunuz. Muhtaç olmayı bilmiyorsunuz. Saçma sapan dertleri dünya kadar büyütüyorsunuz gözünüzde. Ama aslında evrende dünyanın bile ne kadar küçük bir şey olduğunun farkında değilsiniz. İnsanlık unutuluyor...Cimrileşiyoruz. Sevmeyi bilmiyoruz. Aşkı iki günlük ilişkilerde yine hiç olmayacak insanlarda arıyoruz. Ne kendimizi tam anlamıyla mutlu edebiliyoruz ne başkalarını.

Gözümüz o kadar kör olmuş ki yaptığımız hataları ve yanlışları asla göremiyoruz. Görsekte yaptığımız yanlışlardan utanmıyoruz. Haya duygusunu unutmuş bir şekilde yaşıyoruz. Özel olan her meseleyi önümüze gelen her yabancıyla konuşacak kadar alçalmış vaziyetteyiz. Ahlakı ve terbiyeyi unutuyoruz. Aslında biz her geçen gün eski benliğimizden bir şeyler kaybediyoruz...

Dostluğu, dostluğun kıymetini bilmiyoruz. Kırıp döküyoruz, parçalıyoruz. Ağzımızdan çıkan kelimelere hiç dikkat etmiyoruz. Biri bizimle dalga geçince sinirleniyoruz ama biz başkasıyla dalga geçince bunu normal bir şeymiş gibi karşılıyoruz. Şu koca evrende aslında bir "hiç" olduğumuzun farkına bir türlü varamıyoruz.

İnsanları yüreklerinin büyüklüğüne göre değil, paralarının fazlalığına göre sınıflandırıyoruz. Yoksulu eziyor, zengini yüceltiyoruz. Temiz, karnı tok hayvanları sevip kucaklıyor ama sokakta kir pas içinde olup soğuktan titreyen hasta olan hayvanların yanından geçip gidiyoruz. Ama sorulsa hepimiz hayvanseveriz. Hepimiz insanlarımıza değer veririz.

Asıl cahillik okumamak mıdır sizce? Bence asıl cahillik insan olmayı öğrenememektir. Önce insan olmayı öğrenin, diğerleri mutlaka öğrenilir. Ama insan olmayı başarabilmek her yiğidin harcı değildir...