Durma Anı Yaşa, Hayat Kısa

Öncelikle merhaba :))

Başlık biraz vay anasını arkadaş gibi oldu ama tüm yazımın özeti budur.

Olay şu ki arkadaşlar ölürken iyi ki diyebilmek. İyi ki pantolonum pislenir diye korkmayıp çimlere uzandım. İyi ki kahkaha attım... iyi ki... iyi ki... iyi ki imkansızı başardım. Önemli olan dünyanın senden ne beklediği ve sen ne kadarını verdiğin değil ki, önemli olan yaptığın iş bitince geriye dönüp bakınca yüreğinin en dibinden gelen sıcaklığın yüzüne gülücük olarak düşmesidir. Unutmayın... hayatın bilmem kaç milyar yıldır olduğu veya bilmem kaç yıl sene sonra yok olacağı önemli değil. Nasıl sen doğunca başladıysa hayatın ölünce de öyle sona erecek.Gerisi boşver... Bırak milletle kendini kıyaslamayı. Bırak elinde ki başarı belgelerini... bırak sevmeden yaptığın tüm işleri . Adımını attığın her yer sevdiğin yer, konuştuğun herkes sevdiğin insanlar olsun. Yok bu da sevsin yok şu da beni sevsin... sevse ne olucak? bırak sevmeyen sevmesin arkadaşım. Buna ayıracak kadar boş vaktin yok senin.

Şimdi gelelim zurnanın zurt dediği yere. Diyelim ki Kanada'ya gitme hayalin var ,e sadece hayatımı yaşasam nasıl param olucak da gidicem diyor insan ister istemez. Mesela 7 bin lira senin için ideal. Bu parayı kazaniyim da nasıl kazanırsam kazaniyim diyerek pardon ama hayvan gibi çalışıp nerdeyse hiç harcamadan dışarıya çıkmadan filan biriktirsen ne olacak. Bu şartlarda biriktirdiğin parayı bir defa da harcarken yüreğin acımaz mı , acırrr. En iyisi ne biliyor musunuz, sevdiğin işi ne kadar zamanda olursa olsun arayıp bulmak . Konfüçyus'un dediği gibi sevdiğin işi yaparsan ömür boyu çalışmazsın.

İşte zor olan da bu... herkes sevdiği işte çalışmaya fırsat bulamıyor. Umarım hayatın biraz torpil geçtiklerinden olursunuz.

Saygı ve sevgilerimle Çikolata Sevmeyen Kız