Dost(!) Kazığı

Bir çok kişi yemiştir arkadaş kazığını. Bazen sevgilinin ihanetinden daha ağır gelir insana. Hatta çoğu zaman...

Sürekli birlikte zaman geçirdiğin, beraber ağlayıp beraber güldüğün o kişi artık yabancı gelmeye başlar sana. Nasıl kazık yediğine bağlı olarak da değişebilir bu tabii... Fakat kazık kazıktır. Ne kadar hafif de olsa kocaman bir öküz yerleşir kalbinizde onun eski olduğu bölmeye.

Eski sevgiliyi unutmaktan daha zordur onu unutmak. Beraber dinlediğin şarkıları silmeye kalksan tüm şarkı listesi gidecek. En iyisi mi bir köşede dursun bunlar diyip toptan müzik zevkini bile değiştirebilir insana. Sanırım benim de metal müziği bırakıp başka alanlara kayma sebebim buydu...

Ben düşmanlarımı dostlarımı tanıdıkça öğrendim. Saymadım sırtımda ki yaraları ama sırtıma bakmayı dostlarımdan öğrendim.

Bir de sürekli karşınıza çıkıyorsa değmeyin keyfinize. Çünkü adamda keyif bırakmaz bu meret.

Beraber çalıştığınız konulara bile tekrar bakmak istemezsiniz belkide. Hatta belkide beraber aldığınız kitapları bile yakarsınız.

Sizin tarzınıza kalmış bir şey tabii.

Benim tarzım mı? Ben direkt o kişiyi anılarımdan silerim. Hiç bakmam gözünün yaşına.